Идеология предателя Акилле Бонито Олива

Stan: bardzo dobry

"Manierystyczny artysta jest pogrążony w antynomiach czasu teraźniejszego, a przy tym plecami odwraca się od przyszłości, która pozwala mu na nostalgię za mityczną jednością przeszłości, symbolizowaną, rzecz jasna, przez sztukę renesansową. Manieryzm przecież wykorzystuje eklektycznie jej wspaniałą tradycję, czyni to jednak jakby z boku, uciekając się do cytowania renesansowej perspektywy. Posługiwanie się nią wprost oznaczałoby bowiem nie tyle nostalgię, ile raczej pragnienie przywrócenia dawnego stanu rzeczy, i to w momencie historycznym, który podważył centralne miejsce rozumu, podkreślane właśnie przez geometryczną precyzję perspektywicznych ujęć. Manierystyczny artysta posługuje się nią z ukosa i w sposób wysilony, cytując ją, wskutek czego uprzywilejowany punkt widzenia umieszcza poza centrum. Ideologia zdrajcy przyświeca zatem manierystycznym dokonaniom tak w sztuce, jak i w innych dziedzinach twórczości kulturalnej i naukowej. Wyraża się ona w wykorzystywaniu cytowanych modeli językowych, jednak nie w ich pierwotnej czystości, lecz w skontaminowanej postaci, unikającej jakiejkolwiek celebry, apologii i jakiegokolwiek utożsamienia."