Штынорт. Света и тени. Культурный гид

SŁOWO WSTĘPNE

To miała być niewielka publikacja opowiadająca o dziedzictwie kulturowym

Sztynortu i jego najbliższej okolicy. Jednak im szybciej chciałem

skończyć pisanie, tym więcej pojawiało się nowych wątków, zagadnień,

miejsc, osób etc. Szkoda opuścić, żal pominąć. Co więcej – niemal każda informacja

wymagała weryfikacji, czasami bardzo pracochłonnej. Mam nadzieję,

że książka Sztynort. Blaski i cienie, stanie się wciągającą lekturą,

dzięki której Czytelnicy pozwolą się poprowadzić po tutejszych alejach, dróżkach

i zakamarkach, wszak „Wielka głusza nad jeziorem” to nie tylko pałac

i park. Na Państwa drodze stawiam też najważniejsze – moim subiektywnym

zdaniem – osoby związane ze Sztynortem. To przede wszystkim członkowie

rodu von Lehndorff, ale także ich przyjaciele, a nawet wrogowie.

Zapraszam do, czasami nieco wścibskiego, zaglądania w ich życie. Sądzę,

że Czytelnicy łatwo dopasują do konkretnych osób przydomki „Dobra pani”,

„Szambelan”, „Wielka inwestorka”, „Obieżyświat”, „Dyplomata”, „Zamachowiec”,

„Mąż srogi”, „Carolus”… Ludzie Sztynortu to nie tylko persony szlachetnie

urodzone. To także osoby z otoczenia pałacu, nauczyciele, rzemieślnicy,

chłopi, którzy pozostawili po sobie sztynorckie ślady. Z pozoru „wiatr

je pozamiatał”, ale spróbowałem je odtworzyć.

Druga część tytułu niniejszej książki – Przewodnik kulturowy – wskazuje, że

prowadzę Czytelników po spuściźnie kulturowej Sztynortu, ale daję również

propozycje tras turystycznych. Można je pokonywać pieszo, rowerem, kajakiem,

samochodem. Tym, którzy zechcą zagłębić się w sztynorckie tematy,

polecam zestawienie literatury. (...)