УНИВЕРСАЛЬНАЯ ТЕРРИТОРИАЛЬНАЯ ОБОРОНА В ОБЛАСТИ БЕЗОПАСНОСТИ

Powszechna Obrona Terytorialna w bezpieczeństwie narodowym RP

W aktualnej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP z 12 maja 2020 roku silny akcent kładzie się na posiadanie przez Polskę odporność militarnej państwa uzyskiwaną poprzez obronę powszechną. I można przyznać, że są to ważnie wektory (filary) strategii państwa usytuowanego w takich warunkach geostrategicznych jak III RP. Wskazuje się także na sojusze - europejski i natowski. Ale do tak zarysowanej strategii podstawą do tego, aby mieć rzeczywisty grunt do tworzenia odporności militarnej w ramach obrony powszechnej, a przez to być poważnym partnerem militarnych na własnym terytorium dla sojuszników polityczno-militarnych, może być tylko Obrona Terytorialna, jako komponent sił zbrojnych a nie ich rodzaj o charakterze wojsk wewnętrznych nazywanych WOT.

Skoro obrona państwa ma być powszechna to i Obrona Terytorialna, stanowiąca jej opokę, na której mogą stać filary polskiej obronności, z konieczności powinna być także powszechna. I jest to zgodne z teorią sztuki wojennej i praktyką, z której ta teoria się wywodzi.