ЛЮБОВЬ И НЕЖНОСТЬ ЧЕКЬЕРДА ФРАНЦИШЕК НОВА

MIŁOŚCI I CZUŁOŚCI CZEKIERDA FRANCISZEK NOWA

?Miłości i czułości? to zbiór opowiadań o:

zerwanych zaręczynach Henryka Sienkiewicza i jego romansie z Heleną Modrzejewską, Władysławie Reymoncie, który uwiódł młodziutką mężatkę, dziewiętnastoletnim Stefanie Żeromskim romansującym z mężatką i matką dwójki dzieci, porywach serca żony Jana Kasprowicza, która porzuciła męża i dzieci dla szalonego Przybyszewskiego, duchowego przywódcy Młodej Polski, uczuciu niewidomego literata do Haliny Poświatowskiej, poetki ciężko chorej na serce, bogatym życiu uczuciowym Jana Brzechwy i jego miłości do pięknej żony fryzjera, dramatycznych przeżyciach Czesława Miłosza, który cudem wyrwał się z komunistycznej Polski, mało znanym epizodzie małżeńskim Wisławy Szymborskiej i poety Adama Włodka, w epilogu mowa jest także o Oldze Tokarczuk i fragmencie jej mowy noblowskiej.

Franciszek Czekierda (ur. 1952) jest absolwentem wydziału prawa na Uniwersytecie Wrocławskim i organizacji produkcji filmowej w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Pracował przy realizacji filmów fabularnych i seriali oraz w Poczcie Polskiej. Wydał książki: Myśli pewne i ulotne (2007), Kobieta w aforyzmach i przysłowiach (2011), Cmentarzysko zapomnianych słów (2012) i Zapomniane słowa z PRL?u i nie tylko (2019). Jest też współautorem książki zbiorowej Filmowcy (2006) pod red. Bożeny Janickiej oraz autorem publikacji w e?Dwutygodniku Literacko?Artystycznym (pisarze.pl).

? Limeryk to taka nonsensowna miniaturka literacka ? tłumaczył jej Słomczyński.

"? Coś takiego jak lepieje ? Szymborska szukała podobieństwa.

? A co to za zwierzę? ? zażartował w swoim stylu. ? Tu mnie zagięłaś.

? ?Lepiej wynieść się z osiedla, / niż tu przełknąć choćby knedla? albo: ?Lepsza ciotka striptizerka, / niż podane tu żeberka?. I tak dalej.

? Aha, rozumiem. ?Lepiej zjeść z przerębla kupę / niźli na Krupniczej zupę? ? zaimprowizował.

? Pojętny uczeń ? uśmiechnęła się dyskretnie. ? Budowa limeryków jest dowolna?

? Nie, Wisiu, mają ścisłe reguły. Układ rymów: a?a?b?b?a. W pierwszym wersie występuje nazwa miejscowości i bohater, w drugim następuje zawiązanie anegdoty, wersy trzeci i czwarty prowadzą do apogeum, natomiast ostatnia linijka musi eksplodować zaskakującym rozstrzygnięciem, które według mnie powinno być nawet plugawe.

? Można więc sobie poświntuszyć?

? Nawet trzeba. ?Pewnemu panu ze Słomnik / Sterczał ów narząd jak pomnik. / Wreszcie rzekła

żona, / Nieco przerażona: / ?Wiesz co, Józiu, kup sobie odgromnik??.

? Zaczyna mi się podobać ? Szymborska włożyła rękę pod łokieć Słomczyńskiego, który niespodziewanie pocałował ją w policzek."

Fragment opowiadania

Szymborska na wyrywki, czyli debiut i donos