Молочник 150мл Neuhaldensleben China Blau

KOLEKCJONERSKI POSZUKIWANY

Saxonia Porzellanfabrik Neuhaldensleben

Dzbanuszek mlecznik   China Blau

Wymiary

Wysokość 9,1 cm

Średnica   kołnierza 4,2 cm

Średnica  brzuśca 6,3 cm

Średnica podstawy 4,5 cm

Od ucha do dzióbka  8,7 cm

Mlecznik bez złoceń- małe przetarcia kołnierza, ale porcelana w bardzo dobrym stanie. Na forach niemieckih kolekcjonerów china blau - porcelana poszukiwana. Fabryka produkowała porcelanę china blau przez 5 lat - od 1927 do 1932 roku - sygnatura z pagodą.

Dekoracja jest złożona z samych kwiatów hibiskusa- bez waz.

W Leksykonie Danckerta  znajdziemy osiem opisów fabryk z tej miejscowości - w 1930 r właścicielem fabryki był Georg Bennewitz - poprzednim właścicielem był Wilhelm Lange - China Blau serwisy do kawy i herbaty . A częścią każdego serwisu były takie małe dzbanuszki na mleko - do kawy i do herbaty po bawarsku z mlekiem.

China blau - Dekoracja skopiowana ze starej chińskiej porcelany – ogród cesarza Chin- wspaniałe wazy ustawione na balustradzie schodów  – piękne rośliny- kwitnące wielkie stare krzaki hibiscusa – bukiety chryzantem -  kwiaty rosną w starych ogromnych porcelanowych wazach – gazonach – na szerokich marmurowych balustradach . Możemy zajrzeć do zakazanego miasta – w czasach dynastii Ming - zakazanego dla śmiertelników- a ogród cesarza był najbardziej strzeżonym miejscem w imperium…  Sam Pałac królewski składa się z wielkich dziedzińców zakończonych pagodami po których wchodzi się po schodach obramowanych balustradami…  Cesarski ogród stanowi serce pałacu – jest jednym z najdalszych dziedzińców od wejścia i dostęp mieli tu tylko najwyżsi dostojnicy i cesarskie metresy.

Porcelana chińska była malowana ręcznie kobaltem pod szkliwem. Takie dekorowanie porcelany jest bardzo trudne- a wzór cesarskiego ogrodu pełen niezwykle drobnych koronkowych szczegółów wymagał mistrzostwa i precyzji. Powtarzalność wzoru w zasadzie  była niewykonalna – ani masowość produkcji. Podobne wazy chińskie dekorowały pałace arystokracji i kosztowały majątek.  Były traktowane słusznie jak wybitne dzieło sztuki. Toteż kiedy ogród cesarski skopiowano i przy pomocy nowoczesnych technik nauczono się malować na porcelanie – nagle do ogrodu cesarza Chin mógł zajrzeć zwykły śmiertelnik. Nie była to dekoracja podszkliwna – ale porcelana była delikatna cienkościenna jak chińska- kształt filiżanek i dzbanków również był wzorowany na chińskich – Ścianki naczyń były karbowane- jak klosz plisowanej sukni -  jakby odciskano w nich muszle przegrzebka pokryte gwieździście rozchodzącymi się prostopadłymi promienistymi wgłębieniami a co najważniejsze ta porcelana nadawała się do masowej produkcji i była tania !!! Porcelana dodatkowo była ładnie złocona…   I nagle taka dekoracja stała się hitem sprzedaży trudnych wojennych lat 20tych.Projekt  manufaktury ze śląskiego miasteczka Tiefenfurt powstał w okolicach roku 1900 - i podbił cały świat- a dekoracja zaczęła być kopiowana i naśladowana przez wiele niemieckich fabryk. Zdaje się, że fabryka nie zastrzegła w porę praw do wzoru – co próbowała uczynić dopiero 20 lat później.  Po roku 1920 dekoracja  była już  tak popularna, że fabryki aby nie narażać się na proces- produkowały ten wzór bez sygnatury –  albo używając innych sygnatur – niezarejestrowanych oficjalnie- z Chińczykiem w kucki…  do sprzedaży na rynkach  przez domokrążców… dlatego nie zawsze znajdziemy na tej porcelanie sygnaturę Tiefenfurt. Słynne są powojenne serwisy firmy Seltmann, która kontynuowała  produkcję tego wzoru także po wojnie w technologii kobaltu pod szkliwem – co możliwe było dzięki zastosowaniu nanoszenia grafiki komputerowej na biskwit pod szkliwem. Serwis Dorothea był odporny na zmywarki- jednak pozbawiony był złoceń.

Ta porcelana ma swoich wiernych wyznawców- kolekcjonerzy starają się mieć wszystkie rodzaje filiżanek – najbardziej poszukiwane są mokki- i wszystkie pojemności dzbanków i mleczników- i cukierniczki – okrągłe i owalne… do tego paterki. Porcelana miała niestety jedną wadę – dekoracja nie nadawała się do użytku hotelowego- koronkowy wzór niestety tracił kolor i na giełdach znajdziemy także talerzyki wyprane w niemieckich zmywarkach… niestety tracą wtedy swój urok.

Wzór China blau  był delikatniejszy od cebulowego i znacznie ciekawszy od abstrakcji strohblumen – miał w sobie tajemnicę- miał w sobie orient – przemawiał do wyobraźni – budził ciekawość świata- a herbata chińska zaparzana w tych imbrykach przenosiła robotniczą rodzinę wielkiej rewolucji przemysłowej w świat luksusu cesarstwa, które na oczach świata właśnie upadało pogrążając się w wojnach domowych i chaosie.   Porcelana jest cienkościenna tzw. eggshell – skorupka jajka- jak najdelikatniejsza porcelana japońska. Dekoracja ta była także produkowana w kolorze bordowym- China Rot,  zielonym China Grün i fioletowym China Lila.

Państwo Gatysowie tak opisują powstanie tej dekoracji:

„Po I wojnie światowej europejscy twórcy poszukiwali nowych kierunków w sztuce. Tak powstał styl art déco, jednak nie zaspokoił wszystkich gustów i potrzeb. Na początku lat 20. XX wieku w śląskich fabrykach porcelany pojawiły się dekoracje China Blau, China Rot i China Grün. Później jeszcze China Lila. Jednak największym powodzeniem cieszyła się China Blau. Porcelanę zdobiono również stylizowanymi scenami z życia Chin i Japonii.

Fabryka Porcelany w Żarach w 1920 roku – czyli już rok później wypuściła na rynek bardzo podobny serwis Margret – z tą samą grafiką.  Margret miała geometryczne – nawiązujące do secesji uchwyty- ale kształt dzbanków- już był art decowski -  – Porzellanfabrik Sorau, Fabryka Porcelany R. Schlegelmilch w Tułowicach – Porzellanfabrik R. Schlegelmilch Tillowitz i Fabryka Porcelany C. Tuppack w Parowej – Porzellanfabrik Tuppack Tiefenfurt to producenci, którzy jako pierwsi zastosowali dekorację China Blau na swoich wyrobach (około 1919 roku). Fabryka Porcelany Giesche, dawniej Czuday Katowice Bogucice, wprowadziła do swojej produkcji orientalne dekoracje China Blau i China Rot około 1925 roku Dekoracje u Gieschego występują w kilku wariantach. W 1929 roku, po rozstaniu z dyrektorem Richardem Czudayem, fabryka przestała zdobić produkowaną porcelanę dekoracją China Blau. […] Ogromnym powodzeniem cieszyły się wtedy serwisy China Blau, China Rot i China Grün wszystkich fabryk porcelany, które zaczęły produkować naczynia z tymi dekoracjami”.

Historia produkcji porcelany w Parowej (Tiefenfurt), sięga założonej w 1808 roku przez Johanna Heinricha Nicolaia Matthiesena fabryki fajansu. W 1865 roku, jego syn Friedrich Nicolai Matthiesen rozszerzył produkcję o wyroby porcelanowe, jednak już w 1872 roku fabryka została przejęta i funkcjonowała dalej pod nazwą Schlesische Porzellan- und Steingut-Manufaktur AG, która po sukcesach w pierwszych latach, ogłosiła upadłość w 1885 roku. Produkowano tu porcelanę dekorowaną i luksusową. Fajans dostarczano do prowincji Poznańskiej, do miast portowych Morza Bałtyckiego oraz na Węgry. Inwestycje w nowe obiekty i maszyny w latach 1872-1874 podwoiły zdolności produkcyjne i podniosły jakość oferowanych wyrobów.

Główny zakład upadłej fabryki przejął w 1885 roku Louis Lövinsohn, który na stanowisku dyrektora zarządzającego zatrudnił Paula Donatha. Do fabryki należała także własna malarnia. 120 pracowników produkowało naczynia użytkowe i luksusowe. Specjalnością fabryki oprócz porcelanowych kwiatów były naczynia rokokowe

Na podstawie porozumienia z 1891 roku, fabryka przeszła w ręce dotychczasowego dyrektora, Paula Georga Alfreda Donatha, który prowadził ją teraz pod nazwą: Schlesische Porzellanfabrik Paul Donath. Fabryka Paula Donatha specjalizowała się w produkcji transparentnych naczyń użytkowych i luksusowych, eksportowanych do USA, Anglii, Rosji i Szwecji.

W roku 1909 fabryka została przekształcona w spółkę (GmbH). Dyrektorem zarządzającym został Ernst Wilhelm Fischer, a od ok. 1916 roku pod dyrekcją K. Tuppacka pracowało blisko 150 pracowników.

Po I Wojnie Światowej fabrykę przejął Carl Hans Tuppack i prowadził ją dalej pod nazwą Porzellanfabrik C.H. Tuppack do 1944 roku. Do najbardziej znanych wyrobów fabryki należały produkowane od lat dwudziestych naczynia i serwisy z dekoracją drukowaną China Blau, uzupełnione później o dekoracje China Grün i China Rot, a także figurki zwierząt.

Z forum kolekcjonerów niemieckich udało mi się znaleźć takie informacje:

Wzór China Blau produkowały też fabryki

-Schumann Arzberg, Arzberg, dziś Schirnding, dziś po kilku sprzedażach należy do Rosenthal

- Marka Bavaria: różni producenci, Arzberg, Seltmann, Schaller, Schirnding, Winterling itd.

- Fabryka Porcelany Drezno "Portland", Sorau również używała marki Portland

- Fabryka Porcelany Duisdorf, von Schumann Arzberg, później Rehania

- VEB Porzellanfabrik Ilmenau, Ilmenau NRD, upaństwowienie kilku firm 1973-1990, dan Triptis-Porzellan, dziś Neue Porzellanfabrik Triptis GmbH koncentruje się na gastronomii

- fabryka porcelany Kalk, do 1900, k. Kolonii , następnie Eisenberg, 1900-1957

- fabryka porcelany Kronester, Schwarzenbach (1860-1953), później Winterling, Seltmann, Triptis Porzellan

- fabryka porcelany Moschendorf, Hof-Moschendorf 1878-1957

. Porzellanfabrik Rosslau, Dessau-Rosslau (Elbe) (także herb miasta w marce) do 1932

- Saksońska Fabryka Porcelany Neuhalderleben 1927-1932

- Porzellanfabrik Oskar Schaller, Schwarzenbach i inne lokalizacje patrz Winterling

- Fabryka Porcelany Schirnding Bawaria, Schirnding, później przejęta przez Arzberg

- Fabryka Porcelany Reinhold Schlegelmilch Tillowitz, Śląsk 1894 - 1945

- Fabryka Porcelany Schumann, Arzberg, filia fabryka Duisdorf k. Bonn, 1904-1908, 1908 Westfälische Pozellanfabrik, 1935-1958 Rehania porcelana fabryka

- , China Blue, również jako usługa "Dorothea", dziś należy do grupy porcelany Triptis

- Fabryka Porcelany Sorau, Sorau Silesia 1888-1944

- Fabryka Porcelany Tuppack, Tiefenfurt Silesia (do 1945 r.)

- Fabryka Porcelany Winterling (przejęcie byłego Schaller), Schwarzenbach, Kirchenlamitz , Windischeschenbach, od 1990 Triptis-Porzellan GmbH, dziś Eschenbach Group

Zastawa porcelanowa China Blau, która po 1900 roku została wprowadzona w bardzo drobnych przeróbkach przez fabryki porcelany tak różnie po 1900 roku i cieszyła się dużą popularnością, ukazuje lekko żłobkowane ścianki i brzegi talerzy. Istnieją również wersje naczyń i talerz z gładkimi krawędziami. Kształty uchwytów filiżanek i dzbanków nieco się różnią. Naczynia ozdobiono dekoracją z nadrukiem „China Blue”, wzorem prawdopodobnie wywodzącym się z chińskich motywów, których pochodzenie tkwi w historii. W centrum znajdują się stylizowane gałązki kwiatowe w stylu chińsko-japońskiego malarstwa wiśni. Jednak kształt kwiatów i liści opiera się na wyobraźni. Na lewo od niego gruby wazon na kwiaty z uchwytami i uproszczoną obwódką białych kwiatów na niebieskim tle na prostokątnym obrusie obok prostokątnego pudełka. Tę kwiatową ramkę można również zobaczyć pod obrusem z dekoracjami o dużej powierzchni, takimi jak talerze i dzbanki, stopniowo dekorowanymi innymi motywami kwiatowymi. Na tych większych powierzchniach wazonów ponownie widać po prawej stronie nad granicą, brzegi są na przemian ozdobione stylizowanymi białymi kwiatami na niebieskim polu i ulistnionymi wąsami. Ta bordiura jest oddzielona od okalającego koronkowego wzoru pod spodem wąską linią złocenia.Ta bordiura z koronkowym wzorem jest również przymocowana do wewnętrznej strony miseczek. W niektórych przypadkach dekorację powierzchni zastosowano również w odbiciu lustrzanym. Złota linia zdobi również górne krawędzie dzbanków, naczyń, Talerze i kubki. Uchwyty filiżanek i dzbanków oraz dziobki dzbanków również mają czasami złote linie. W wyrobach wojennych z lat 1941-46 brak jest złoceń ze względu na zakaz stosowania środków chemicznych niezbędnych do działań wojennych.Ten sam motyw występował w China rot czerwonych, China grun zielonych i China lila fioletowych, jednak rzadziej.

Według informacji jakie znaleźliśmy w historii fabryki w Saksonii Porzellanwerke Neuhaldersleben wzór ten został zarejestrowany jako wzór użytkowy przez fabrykę porcelany CH Tuppack w Tiefenfurcie w latach 20. Źródło: PM&M: Jest jednak wątpliwe, czy tak się stało, ponieważ wzór był już używany przez innych producentów. Ponieważ archiwa Tuppack zaginęły podczas II wojny światowej, nie można tego zweryfikować. Przypuszczalnie nawet te „kalkomanie" pochodzą od tych samych producentów, ponieważ próbki wydają się w dużej mierze identyczne. W przypadku niedrogich towarów masowo produkowanych fabryki porcelany z pewnością zleciły produkcję gotowych motywów na papierze woskowanym z przyklejaniem ich z wyjmowanego i przenośnego warstwa farby porcelanowej do specjalnych fabryk bardzo wcześnie. Takie firmy istnieją do dziś.

Dekorację naszkliwną z tym motywem przeprowadzono, jak sama nazwa wskazuje, poprzez wcieranie kalkomanii w szkliwo gotowego wypalanego korpusu. W częściowo zmechanizowanych procesach, takich jak kalkomanie, kalkomanie lub druk bezpośredni, stosuje się te same mieszaniny topników kolorystycznych, które w tym przypadku są drukowane na specjalnym papierze w litografii lub sitodruku, a następnie przenoszone jako kalkomania z papieru na papier i stąd na porcelanową powierzchnię. Do złocenia porcelany używa się chlorku złota (III) wytrąconego kwasem szczawiowym lub siarczanu żelaza (II) i zmieszanego z zasadowym azotanem bizmutu (III) jako topnikiem. Po wypaleniu musi być wypolerowany i dlatego nazywany jest polerowanym złotem. Gotowe zdobione elementy wystawiane są na działanie tzw. roztopionego ognia. Temperatury wypalania wahają się w granicach 750 - 900°C. Różnią się one w zależności od koloru (tlenek metalu) i niezbędnego dodatku topnika. Podczas wypalania stopu składnik topnika topi się i w ten sposób mocno wiąże barwną masę z szkliwem znajdującym się poniżej. Użyte barwniki składają się z tlenków metali lub związków metali, które są mieszane ze szklanymi rzekami (mieszanina czerwonego ołowiu, kwasu borowego, mączki kwarcowej, mączki skaleniowej). Decydującym czynnikiem dla składu rzek jest to, że ich temperatura topnienia jest niższa od temperatury mięknienia glazury, czyli topią się w temperaturze ok. 600 - 900°C. Gotowy wzór jest łatwo rozpoznawalny dzięki strukturze powierzchni w dotyku. Można przypuszczać, że niemieccy producenci porcelany celowo chcieli wprowadzić na rynek coś w rodzaju niemieckiej „standardowej zastawy” w ramach serwisu „China Blau”. W każdym razie zgodność dekoracji towarów z wielu fabryk zapewniała szeroką sprzedaż, a w handlu używanym ciągle oferowane są usługi mieszane. Zaletą identycznego kształtu i motywu różnych producentów do dziś jest to, że stare, niekompletne usługi można niemal niewidocznie uzupełniać pojedynczymi częściami innych producentów, co sprawia, że ​​codzienna porcelana jest niezwykle trwała i zrównoważona do dnia dzisiejszego. Dzięki portalom internetowym, które oferują porcelanę używaną w dużych ilościach, łatwo jest uzupełnić utracone części serwisu o kształty i zdobienia, które od ponad 80 lat są produkowane w niemal niezmienionej formie.

W przypadku starych dekorów i złocenia nie podano jedynie odporności na ścieranie i zmywanie w zmywarce. Dekoracja naszkliwna reprezentuje gorszy poziom jakości dekoracji porcelanowej i w najlepszym przypadku nosi oznaczenie „można myć w zmywarce”. Ta porcelana była kiedyś w codziennym użytkowaniu, a nie tylko „naczyniach niedzielnych”. Zwykle mniej lub bardziej wyraźne ślady użytkowania. Dlatego mycie ręczne jest w przypadku China blau wskazane. Przedmiotów pozłacanych nie wolno używać w kuchenkach mikrofalowych, ponieważ złota powłoka ulegnie uszkodzeniu. Mimo to stara porcelana ze śladami użytkowania ma „Shaby Chic”, który jest dziś tak popularny ze szczególną charyzmą i dobrze komponuje się z nowoczesnymi meblami. Azjatycko wyglądające elementy dekoracyjne są nadal popularne.

Seltmann (dziś Triptis Porzellan Eschenbach Gruppe) miał w katalogu do niedawna „China Blue” jako serię „Dorothea” („China Red” jako „Theresia” o nieco innych kształtach) i obecnie (2018) sprzedaje resztki.

Seltmann zastosował te motywy w międzyczasie jako dekorację podszkliwną i zrezygnował ze złotej linii na obramowaniu, to samo widać z powojennymi towarami z Arzberg i Schirnding..