ИМПЕРИЯ КЛАУСА ШВАБА Магдалена Зентек-Веломска Бр.

W lipcu 2020 r. Klaus Schwab, założyciel Światowego Forum Ekonomicznego w Davos ogłosił Wielki Reset. Historię świata podzielił na czas BC i AC, czyli „before and after coronavirus”. Tym samym rzekomo zakończyła się epoka „After Christ”, czyli „po narodzeniu Chrystusa” – Era Chrześcijaństwa. Zaczęła się natomiast Nowa Era i Nowa Normalność. Każda epoka potrzebuje swojego mitu albo religii: Nowym Mitem ludzkości ma być kult Matki Ziemi, a jego kapłanami – globalistyczne elity. O wprowadzaniu ludzkości do Nowej Ery mówiło się już od dawna, powstało na ten temat także wiele publikacji. Niestety większość z nich bardziej wzbudzała u czytelników lęk niż tłumaczyła otaczającą nas rzeczywistość. Częściowo wynikało to ze złożoności tej kwestii. Śledząc rozwój agendy na rzecz Nowej Ery natrafimy na angielskich naukowców, skoncentrowanych na problemie stworzenia całkowicie stabilnego społeczeństwa (Bertrand Russell, Aldous Huxley); prawdziwego zabójcę zachodniej filozofii – Frederica Spiegelberga, który postanowił obalić „tyranię abstrakcyjnego rozumu”; filozofów, psychologów i antropologów związanych z Esalen Institute działających na rzecz „zwiększania ludzkiego potencjału” (Gregory Bateson, Abraham Maslow, Fritz Perls) czy w końcu założyciela Global Business Network, futurologa i przedsiębiorcę, który zainspirował choćby Steve’a Jobsa – Stewarta Branda. Ten ostatni, symbolizuje także drugą stronę tego samego medalu – globalne korporacje. Na tym samym odcinku działa Klaus Schwab, który do tej skomplikowanej układanki wnosi jeszcze jeden element: niemieckie koncepcje imperialne i gospodarcze, które wyrastają z niemieckiej tradycji potępiającej indywidualizm i liberalizm. Pod ich sztandarami Adolf Hitler rozpoczął w 1933 r. swój własny Wielki Reset, który wtedy przegrał z liberalizmem i komunizmem. Książka „Imperium Klausa Schwaba” dotyczy tych właśnie niemieckich źródeł Nowej Ery, które są chyba najmniej zrozumianym i dostrzeganym elementem tej większej całości.