Лавецк (Фрасиньска, Жмиевский) DVD ФОЛЬГА

Ławeczka

• Gatunek: komedia, dramat
• Obsada: Jolanta Fraszyńska, Artur Żmijewski, Artur Pontek, Sylwester Maciejewski, Katarzyna Sadowska
• Reżyseria: Maciej Żak
• Scenariusz: Robert Mška, Maciej Żak, na podstawie sztuki Aleksandra Gelmana "Ławeczka"
• Muzyka: Piotr Mikołajczak
• Kraj Produkcji: Polska
• Rok produkcji: 2004
• Data premiery w Polsce: 2004-11-17
• Czas filmu: 86 min.
• Nagrody: Najlepszy Film Polski - Nagroda Publiczności, Kazimierz 2004
• Dystrybutor: Kino Świat
• Format płyty: DVD/BD 5
• Obraz - kolor: Kolorowy
• Dźwięk: DD 5.1
• System: PAL
• Języki: polski
• Napisy: angielskie
• Format obrazu: 4 : 3
• Region: 0 - bezstrefowa
• Licencja: Film do sprzedaży detalicznej, bez lic. do wypożyczania

Dodatki:

bezpoœredni dostęp do scen, zwiastuny filmu

Opis:

"Ławeczka" w reżyserii Macieja Żaka to rozgrywająca się we współczesnych polskich realiach uniwersalna i poruszająca opowieść o poszukiwaniu miłości. Film jest oparty na słynnej sztuce Aleksandra Gelmana, w której niezapomniane kreacje w Teatrze Telewizji stworzyli Joanna Żółkowska i Janusz Gajos.

Akcja filmu została przeniesiona z Rosji do współczesnego Szczecina, a właściwie na pokład statku wycieczkowego, kursującego po Odrze. Maciej Żak ubarwia losy bohaterów subtelną dawkę bezpretensjonalnego humoru. Humor ten, jak również przyjęte miejsce akcji nasuwajš niektórym widzom nieuchronne skojarzenia z kultowym "Rejsem". Jednak reżyser nie pozwala, by widz śmiechem przytłumił refleksję.

"Ławeczka" pod dowcipnš powierzchniš kryje bowiem przypowieść o wewnętrznym zmaganiu się pomiędzy pragnieniem miłości i obawą przed wzięciem za niż odpowiedzialności, potrzebą bliskości ....uwodzenia lub bycia adorowanym.

Jolanta Fraszyńska wcieliła się w postać romantycznej, szukającej miłości kobiety, a Artur Żmijewski zagrał notorycznego uwodziciela. Dwie postacie, które połączyło jedno silne pragnienie zaznania bliskości drugiej osoby.

Tytułowa "ławeczka" pojawia się w filmie, ale nie stanowi symbolicznej osi fabuły i nie jest głównym elementem scenografii. Pozostaje miejscem spotkania i szczerej rozmowy o sobie, uczuciach, możliwości porozumienia, i wreszcie o sensie życia.