CD Стара Река - Тень облака над скрытым полем

Stara Rzeka - Cień chmury nad ukrytym polem

wytwórnia: Instant Classic, 2013

nośnik: CD, format: CD, ilość nośników: 1

digipack

nr kat.: classic008CD

czas: 56:24

Kupujesz od oficjalnego dystrybutora i wspierasz tym samym wydawcę i artystę!

postrock

1. Przebudzenie boga wschodu

2. Tej nocy/Broń nas od złego

3. Cień chmury nad ukrytym polem

4. Prześwit

5. Nächtlich Spaziergang durch Klinger

6. My Only Child

Próba uchwycenia nowego projektu Kuby Ziołka (m.in. Ed Wood, Innercity Ensemble) w ramy stylistyczne raczej mija się z celem. No bo jak opisać muzykę, które płynnie przechodzi od surowego black metalu przez niepokojące drony, aż po nerwowy puls kraut rocka i akustyczny niby-folk? Jak w tym kontekście umiejscowić piękny cover Nico?

Stara Rzeka to w pierwszej kolejności muzyka grająca na duszy i chwytająca ze serce. Melancholijna. Magiczna.

- Muzyczna zawartość płyty to suma moich doświadczeń z ostatnich trzech lat. Najstarszy utwór, to utwór tytułowy, który wziął się właściwie z zabawy oscylatorami w MicroKorgu, wokół której zbudowałem całą narrację. „Przebudzenie Boga Wschodu” powstało właściwie w trzy dni w Tleniu, po kilkunastu miesiącach bezsilnych prób zrobienia czegoś fajnego w Bydgoszczy – mówi Ziołek. – Duża część muzyki powstała na gitarze akustycznej, gdyż nie mam możliwości grania na gitarze elektrycznej w domu. Muzyka jest pełna samotności, powietrza, ale też kolorów i różnych nastrojów, gdyż dokładnie w takich warunkach powstawała.

- Dużo śladów zarejestrowałem w Borach Tucholskich, część jeszcze gdy mieszkałem w Toruniu. Jeśli można sobie zwizualizować mały pokój, zawalony dziwnym sprzętem, kablami, mikrofonami, w którym co chwilę wylewa się herbata na wrażliwie przewody, to tak mniej więcej wyglądało moje „studio nagraniowe” – opowiada.

Oprócz autorskich kompozycji, „Cień chmury nad ukrytym polem” zawiera też nową wersję utworu „My Only Child”, która w oryginale znalazła się na albumie „Desertshore” Nico. Skąd ten wybór? – uwielbiam minimalizm tej kompozycji, siłę przekazu podaną w tak rygorystycznych i prostych środkach. Urzeka mnie też to, że ten utwór jest do bólu europejski, ale jest to Europa stara, zmęczona już swoją historią, zmęczona wojnami, zmęczona wszystkimi ideałami i projektami, których nie udało się zrealizować. Ta prosta melodia to dla mnie taki ostatni śpiew umierającego świata kultury europejskiej. Co paradoksalne, ten utwór to właściwie przeciwieństwo maksymalizmu całej płyty Starej Rzeki, może więc sięgnąłem po niego, żeby nabrać trochę oddechu? A może poczułem, że sam ten utwór prosi się o to, żeby zbudować z tej dyskretnej melodii prostego drona i jakoś naturalnie i intuicyjnie ją rozwinąć? Może jest jeszcze jakaś przyszłość?

Album rzeczywiście zaskakuję różnorodnością stylistyczną: od niepokojących dronów, przez nerwowy, krautrockowy puls, aż po akustyczny minimalizm. – Rozrzut stylistyczny bierze się z tego, że sam jestem rozrzucony stylistycznie. Lubię syntezy, ale w takim bardziej modernistycznym sensie. Uwielbiam, gdy płyty mnie zaskakują, gdy podczas słuchania nie mogę się doczekać co innego i nowego przyniesie każdy kolejny utwór. Monotonne płyty mnie męczą.

"Rewelacyjna płyta" - Piotr Lewandowski, PopUp

Bartek Chaciński (Polifonia.blog.polityka.pl):

"(...) Bo jeśli ktoś wyobrażał sobie dobry rock psychodeliczny unurzany w dronach, jeśli myślał, że – jak w Ameryce – od tej psychodelii jest już tylko krok do death metalu, a z drugiej – do folku, to Stara Rzeka przyniesie mu to wszystko, w dodatku w realiach słowiańskich.

(...) Mimo różnorodności jego muzyka zachowuje spójny charakter do końca krautrockowego, elektroniczno-gitarowego „Nächtlich Spaziergang Durch Klinger” i arcytrudnego coveru Nico „My Only Child”. Piosenki mającej żarliwość psalmu, a jednocześnie niepokojący klimat. Ziółek zwieńczył ten krótki utwór (w oryginale niemal a cappella) nieprawdopodobnym instrumentalnym finałem. Nie przypominam sobie, żeby Klaus Schulze spotkał się w Borach Tucholskich z Godspeed You! Black Emperor, ale muzyka sugeruje, że i owszem, wybrali się tam na grzyby.