Ежи Гедройц Магдалена Гроховска

Zamiast wstępu, tak zaczynają książkę polecać:

Na framudze drzwi gabinetu Jerzego Giedroycia w Maisins- Laffitte wisi ceramiczna płytka, którą włoski rzemieślnik wykonał na zamówienie redaktora, a przywiózł ją Gustaw Herling- Grudziński.

Napis głosi: Cave hominem – strzeż się ludzi.

Przez te drzwi przeszła armia ludzi.

Wizjoner, Drogowskaz, Patriota, Myśliciel, Mąż Stanu, Autorytet Moralny, Wielki Polak, Europejczyk.

Tymi słowami żegnano go w nekrologach, we wrześniu 2009 roku.

Miesiąc przed śmiercią, 11 sierpnia , odpowiadał na czacie – 94 letni- na pytania internautów- dyktował młodemu człowiekowi przy komputerze. Lubił whisky w ograniczonych ilościach.

Kiedy dom zaczął pustoszeć?

Najpierw w kręgu ludzi „Kultury” pojawiły się szczeliny. Bujne życie szybko je wypełniło. Potem wyrwy i przestanie ziejące pustką, której szybko je wypełniło.

W ocenie listów, które wysyłał swym współpracownikom- sprawozdawczym, wy destynowanych z emocji, merytorycznych aż do oschłości.

Listy między Londynem a Maison- Laffitte krążyły nawet dwa razy dziennie. Ale nim przeszli na „ty” z Juliuszem Miroszewski, od pierwszego listu minęło 26 lat.

PO odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1989 roku, spośród świadków narodzin Instytutu Literackiego we Włoszech w 1946 roku i „Kultury”, rok później , krążyły w orbicie Giedroycia jeszcze 3 postacie.

Najważniejsze. Zofia Hertz, Józef Czapski i Gustaw Herling- Grudziński. Razem budowali „Kulturę”. Spokrewnionych z hrabiami i baronami, w przyjaźni z artystami i środowiskiem intelektualnym Francji, otwarty i serdeczny paryżanin, Czapski snuł nici kontaktów z Andre Malraux, de Gaulle’em.

Powolne szuranie przerywało ciszę w domu. Chodził drobnymi kroczkami. Jego prosta dotychczas sylwetka pochylała się. Chwytała go drzemka przed telewizorem.

Coraz częściej cedził słowa, czuło się koszt tej kontroli. Kwestie , które wypowiadał po dłuższym namyśle, pozostawiały niedosyt, chciałoby się , żeby swe myśli rozwinął.

Podczas kolacji, gdy znów krytykował miałkość polityków w Polsce, Leopold Unger, wieloletni autor „Kultury” , o pseudonimie Brukselczyk, zapytał:

- a dlaczego pan redaktor nie pojedzie tam i nie kandyduje na prezydenta?

Odpowiedział poważnie i bez kokieterii:

- gdybym był o 10 lat młodszy- pojechałbym i zostałbym prezydentem.

Autorytety osobowości, ludzie nieprzeciętni.

Portretują ich najlepsi polscy dziennikarze.

W ostatnich latach życia, przeglądając prasę polską – jak zwykle – w ogrodzie zimowym domu Maison- Laffitte, natrafił na pompatyczne tytuły.

A na owalnym, rzeźbionym stole wśród porannej poczty leżały anonimy od skrajnej prawicy, tak samo plugawe, ja te pisane niegdyś ręką funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa.

Żył długo i stawał się częścią historii na oczach Polaków, którzy zaklinali go w brąz.

Stan książki określam jako nową z defektem. Wydana została w 2009 roku, ma wyblakły grzbiet książki, co jest pokazane na zdjęciu tj grzbiet książki.

Zdjęcia wiernie oddają stan książki.

Tak w całości książka jest czysta, niekartkowana.

Książka zawiera cenę 1 złotego, dla Allegro obowiązującą Sprzedawcę od 01.11.2022.

Cena inna niż od wydawcy, gdyż jest ściągnięta na zamówienie.