RGG True Story _CAPITAL JAZZ IMPROVISIONS 2CD по выгодной цене!

Płyta CD zupełnie nowa, oryginalna, nieużywana, zafoliowana.

Porządne, pełnowartościowe wydanie. Jazzowy rarytas !

Dostępna od ręki.

Edycja – rozkładany, panelowy digipack.

Folia fabryczna lub dystrybutora.

Gwarancja uczciwej, bezzwłocznej, solidnej i bezpiecznej transakcji.

True Story – In Two Acts

RGG

CD 1 – Prologue I; Scenes: I - XIV; Epilogue I

CD 2 – Prologue II; Scenes: I - XIV; Epilogue II

Muzycy: Przemysław Raminiak, fortepian; Maciej Garbowski, kontrabas; Krzysztof Gradziuk, perkusja

Najnowszy album tria RGG zaskakuje. Po poprzednich płytach, na których znajdujemy utartą w jazzie strukturę kompozycji i improwizacji, muzycy postanowili opowiedzieć swoją „prawdziwą historię” wybierając dla niej trudną formę, tj. formę spontanicznej, kolektywnej improwizacji. W tym sensie jest to rzeczywiście „prawdziwa historia”, muzyka wyrażająca to, czym żyją członkowie tria. Kompozycja jest punktem wyjścia tylko w prologach i epilogach dwóch odsłon tej historii, w drugim epilogu pojawia się ponadto ukłon w stronę tradycji w postaci bardzo oryginalnie zaaranżowanego Take the A-Train Strayhorna.

Nowa muzyka RGG nie jest oparta na klasycznie rozumianym swingu, jest w niej raczej charakteryzujący freejazzowe granie puls, który nie pozostawia wątpliwości co do tego, że mamy do czynienia właśnie z improwizacją jazzową. Przy słuchaniu tej muzyki nasunęły mi się na myśl słowa Ornette’a Colemana, które – jak mi się wydaje – dobrze pasują do koncepcji tria: „Grajmy muzykę, a nie jej tło”. Przez „tło” Coleman rozumiał ustalone z góry metrum i harmonię, strukturę temat-improwizacja-temat, podział na sekcję (to ona pełniła funkcję tła) i improwizujących solistów. Wszystkie te elementy zostały zakwestionowane w muzyce spod znaku „new thing”, co pół wieku temu (w tym roku przypada przecież pięćdziesiąta rocznica wydania płyty „The Shape Of Jazz To Come”) wywołało niemałą konsternację. Dla wielu słuchaczy i niemałej grupy krytyków ta muzyka nie była w ogóle jazzem.

Jak wiele zmieniło się od tego czasu! Kiedy dzisiaj słuchamy w pełni improwizowanej muzyki tria RGG, nie mamy najmniejszych wątpliwości, iż jest to najczystszej próby jazz, a zniesienie podziału ról na solistę i akompaniującą mu sekcję nie powoduje już naszej konsternacji. Co więcej, to właśnie w takim głębokim porozumieniu pomiędzy muzykami pozwalającym na wspólne granie przy minimum podjętych wcześniej ustaleń, jesteśmy skłonni widzieć jeden z tych elementów, które należą do samej istoty jazzu.

Muzyka zapisana na płycie „True Story” pokazuje też, że wbrew obiegowym opiniom spontaniczna improwizacja nie musi być wcale ani trudna w odbiorze, ani pozbawiona dyscypliny. Paradoksalnie – jest tu wolność, ale ponieważ jest to wolność przeżywana wraz z innymi nie może być ona anarchią, czystym wyrażaniem siebie bez wsłuchiwania się w to, co mówią inni. Takie wzajemne słuchanie siebie, reagowanie na to, co mówią pozostali muzycy, jest wyraźnie obecne w muzyce tria RGG.

Tym, co uderza słuchacza, jest różnorodność barw wydobywanych z trzech instrumentów. Warto wsłuchać się choćby w grę basisty, który pokazuje, że gra na kontrabasie polega nie tylko na szarpaniu strun. Właśnie barwa to jeszcze jeden moment, który łączy muzykę tria z free jazzem.

Ważnym elementem muzyki RGG jest cisza. Muzycy pozwalają wybrzmieć poszczególnym nutom, nie spieszą się, nie starają się wypełnić dźwiękiem całej przestrzeni. Sądzę, że to również dzięki temu słuchacz łatwiej odkrywa wewnętrzną logikę tej muzyki.

Do muzyki zapisanej na płycie „True Story” można powracać wielokrotnie, zawsze odkrywając w niej coś nowego. Myślę, że jest to wystarczająca rekomendacja tej płyty.

Fonografika, brak daty

.

Edycja – rozkładany, panelowy digipack.

[Kod produktu: iF+5s8yrKr 1Kdgzt6Zxr DjqXi7uyH5 Ia]