Францисканские хроники Салимбене де Адам да Парма

Kronika franciszkańska - Autor: Salimbene de Adam da Parma

Tłumacze: Pietruszczak Henryk

Wydawca: Henryk Pietruszczak, Rok wydania: 2020, Oprawa: miękka, Liczba stron: 942, Format: 17.0 x 24.0 cm, Kod paskowy (EAN): 9788365061447, Waga: 1,484 kg

Kronika franciszkańska – opis wydawcy:

"Salimbene de Adam da Parma (1221-1288) jest autorem wyjątkowej kroniki opowiadającej dzieje cesarza Fryderyka II, swojego zakonu i Europy, opierającej się także o profetyczne teksty Gioacchina da Fiore"

Salimbene, znany także jako Ognibene de Adamo i Balianus de Sagitta (ur. 1221 w Parmie, zm. ok. 1288)  włoski franciszkanin, prezbiter historyk i kronikarz. Sakrament święceń przyjął w 1248 r. w Genui. Był autorem ważnej dla poznania historii Włoch i Francji kroniki dającej obraz realiów XIII wieku i ułatwiających zrozumienie ducha tych czasów. Kronika powstała w okresie od 1282 r. i spisywana była aż do śmierci autora.

Henryk Pietruszczak - mieszkaniec Zgorzelca w Polsce i Rawenny we Włoszech. Ukończył liceum klasyczne, studiował mediewistykę i językoznastwo na Uniwerystecie Laterańskim i Uniwersytecie Rzymskim. Autor prac z zakresu językoznastwa i historii średniowiecza w języku litewskim, włoskim, niemieckim. Tłumacz literatury średniowiecznej. W języku polskim ukazały się liczne tłumaczenia literatury średniowiecznej.

Salimbene de Adam da Parma (1221-1288)

Urodził się w Parmie jako syn krzyżowca Guido di Adama. Salimbene był zwolennikiem Joachima de Fiore i wierzącym w jego apokaliptyczne nauki. Salimbene wstąpił do zakonu franciszkanów w 1238 roku w klasztorze w Fano .

Potem wiódł wędrowne życie, unikając ojca, który nie chciał, by wstąpił do Zakonu, i odwiedził Pizę i inne włoskie miasta; następnie w 1247 roku został wysłany do Lyonu i odwiedził Paryż , Ferrarę Cremonę , Troyes , Florencję , Rawennę , Genuę , Reggio i klasztor Montefalcone (niedaleko San Polo d'Enza w regionie Emilia-Romagna ). Ostatnia była prawdopodobnym miejscem jego śmierci.

Głównym dziełem Salimbena była jego Cronica („Kronika”), obejmująca lata 1167–1287. Zaczęło się około 1282 roku i zaczyna się od założenia Alessandrii .

Jego rozległe podróże sprawiły, że spotkał wielu ważnych ludzi tamtych czasów, w tym Fryderyka II, cesarza rzymskiego , Ludwika IX Francji i papieża Innocentego IV . Był przyjacielem Filippo da Pistoia .

Żywo opisuje także życie codzienne i podaje liczne szczegóły wewnętrznych sporów w owym czasie franciszkańskim. Napisał także Dwanaście nieszczęść cesarza Fryderyka II i kilka zaginionych traktatów. „Dwanaście nieszczęść” jest rodzajem narracji służącej (przykłady: Exempla), mającej na celu zademonstrowanie błędów Fryderyka II - często za pomocą luźno dopasowanych cytatów biblijnych. Jednym z głównych tematów pracy jest nacisk Salimbene na numerologię .

Sama kronika ma na celu zademonstrowanie podobieństwa między dziesięcioma plagami a dziesięcioma nieszczęściami Fryderyka II (do dwóch ostatnich po paraleli przyłączył się wygodnie). Podkreślając chrześcijański charakter swojej narracji i niechrześcijański charakter Fryderyka, Salimbene zmienia zdanie używane podczas krucjat, twierdząc, że „gdyby był dobrym katolikiem i kochał Boga, Kościół i swoją duszę, miał równego cesarzowi na świecie ”. Salimbene di Adam - https://pl.qaz.wiki/wiki/Salimbene_di_Adam