AREA Arbeit Macht Frei `73 BSCD2 JAPAN mini LP NEW Джон Зорн Le Orme Osanna

KANON FIDELITY to właściwe miejsce dla każdego Audiofila !

Blu-spec CD2 Format - "niebieska" technologia dla płyt CD-Audio.

Specyfikacja Blu-spec CD2 powstała przy okazji eksperymentów ze standardami masterowania dysków Blu-ray w roku 2008. Istota sprawy polega na nowym sposobie nagrywania starych dobrych dysków CD-Audio.

Jak się okazuje zastosowanie niebieskiego lasera grawerującego płyty CD skutkuje 10 razy precyzyjniejszą ścieżką. Zaś odczyt jej nastręcza mniej trudności klasycznym napędom, co skutkuje znacząco mniejszym poziomem zniekształceń.Co więcej, nowe dyski będą produkowane z tego samego materiału, z którego wykonywane są płyty Blu-ray.

Najlepsze jest to, że do odtwarzania płyt wykonanych zgodnie z tym standardem nie trzeba specjalnego sprzętu – wystarczy zwykły odtwarzacz CD. Sony sugeruje, że jakość krążków tłoczonych według BSCD 2płyt jest podobna do jakości masterów !!!

źródło: RMSpl

Area :: Arbeit Macht Frei (Il Lavoro Rende Liberi)

[Blu-spec CD2] [Cardboard Sleeve (mini LP)] [Limited Release]

• Recorded: 1973

Arbeit macht frei to debiut płytowy jazz prog-rockowej grupy Area, płyta ukazała się pierwotnie w 1973r.

• Eddie Busnello - saxophone
• Giulio Capiozzo - drums, percussion
• Patrick Djivas - bass, double bass
• Patrizio Fariselli - electric and acoustic pianos
• Demetrio Stratos - vocals, organ, steel drums
• Giampaolo Tofani - guitar, VCS3

Mówi się, że Arbeit macht frei grupy Area to absolutny kanon włoskiego proga.

Długo się zastanawiałem w jakiej relacji do sceny włoskiej umieścić ten album, czy szerzej - zespół. I po długim, nieraz pełnym nerwów rozważaniu doszedłem do wniosku, że ludzie, którzy kilka dekad temu ów kanon Italii sformułowali jednak wiedzieli co robią. Area, chociaż miłośnicy Banco i Premiaty na sam dźwięk jej nazwy bledną i czerwienią się na przemian, choć fani Osanny i Balletto nerwowo kręcą głowami na myśl o niej, - ba! - nawet jazzrockowcy od Arti E Mestieri i Perigeo nie bardzo chcieliby się do niej przyznać, ale jednak - Area to jak najbardziej jest przedstawiciel włoskiego proga! I to absolutnie pełnoprawny, a do tego jeden z najlepszych. A że inny od... no właśnie: inny od czego?

Każdemu, kto chociaż z grubsza we włoskiej scenie się orientuje jasne jest, że nie była ona konglomeratem poślednich kopistów skupionych wokół wielkiej (albo Wielkiej, jak kto woli) Trójcy Apenińskiej: Banco, Premiata, Le Orme. We Włoszech grały setki zespołów i robiły to w przeróżnych stylach, od rocka symfonicznego, przez hard rock, space rock, po fusion, awangardę i elektronikę. Więc, jeżeli komuś się wydaje, że jak wyciągnie elementy wspólne z trzech kapel uzyska charakterystykę całego Makarona, to jest w dużym błędzie. Nic nie uzyska, tylko zepchnie poza nawias wiele kapel, których nie zna, albo nie rozumie.

A co jest taką cechą wspólną? Nie wiem. Może melodyka włoskiej mowy, może pewien dramatyzm tej muzyki, który można wyczuć i u Celeste i u Il Balletto di Bronzo. A może po prostu kraj pochodzenia, bo ten naprawdę ma wpływ zarówno na źródła inspiracji, na zapatrywania artystyczne jak i też bardziej prozaicznie - na brzmienie.

Wydaje mi się jednak, że wspomniana na początku relacja Area (plus jeszcze kilka mocno awangardowych zespołów) - reszta Włoch jest troszkę bardziej skomplikowana. No bo tak: w Italii dominowała jednak ładna, lekka muzyka - owszem, nastawiona na tworzenie dzieł ambitnych, wielowątkowych i pompatycznych, ale cały czas melodyjnych i przystępnych. I w takim otoczeniu Area łączy free jazz z avant-progiem. Mało tego, praktycznie z płyty na płytę coraz bardziej się radykalizuje. O ile debiutancki Arbeit macht frei co bardziej ciekawskim fanom proga może się podobać, to już dwa lata późniejsze Are(A)zione zwali takiego słuchacza z nóg. Wydaje mi się, że jest to jakaś kontestacja, że muzyka Arei była swojego rodzaju opozycja do głównego nurtu. Tylko, że mówimy tu o głównym nurcie włoskim. To jego Area kontestuje, jego neguje, do niego trwa w opozycji! I samo to, sama ta kontra dodatkowo zacieśnia więzy tej grupy z włoskim progresem.

Po co w ogóle piszę o tym wszystkim? Czemu zwyczajnie nie zrecenzuję płyty, ale piszę niemal esej, w dodatku o scenie której - czego nigdy nie ukrywałem - w znacznej części nie lubię? Ano, napisałem o tym po to, żeby jasno dać do zrozumienia, że płyta o której piszę to nie jest kolejne dziwo z mojego, awangardowego ogródka, o którym w zasadzie można nic nie wiedzieć i będzie w porządku. Nie będzie! Jeżeli ktoś interesuje się rockiem włoskim, a wiem, że wśród polskich progfanów ta scena ma liczną rzeszę miłośników, ten zobowiązany jest znać Arbeit macht frei, jako jedną z ikon tej sceny. Nikomu się taka muzyka podobać nie musi, ale nie znać jej wstyd. I po to właśnie to całe gadanie o cechach wspólnych, przynależności przez negację i temu podobnych.

- A z tą muzyką to... nie będzie lekko, co?

- Ano, nie będzie! Tłuką się strasznie, a byle głośno! Nie ma tu melodii, co by się ją zagwizdać dało, zresztą cały czas coś innego zaczynają grać i się w tym połapać nie da! A wokalista Demetrio Stratos szkoły uczone kończył, etnomuzykologię studiował i mu się od tego, Panie, w głowie poprzewracało. Jak Tarzan facet wyje, albo jak Leon Thomas u Sandersa i cały czas tak, nie ma gdzie się, Panie, schować!

Nie będzie lekko. Jazz-rock proponowany przez Areę jest jednym z najbardziej ekstremalnych rzeczy, jakie w tym nurcie się pojawiły. Komuś, kto lubi nietuzinkową muzykę na Arbeit macht frei może podobać się wszystko: kapitalna gra instrumentalistów, świetny groove, piękne brzmienie, niezliczona ilość akcentów orientalnych (głównie arabskich), a także mnóstwo rewelacyjnych tematów, które w ten album zostały wplecione. Jedynie wokal może trochę przeszkadzać, bo jednak dziwne eksperymenty z ludzkim głosem najłatwiej odczuć jako nieprzyjemne. Ale da się do tego przyzwyczaić, a naprawdę warto, bo zarówno AMF, jak i kolejne płyty Arei ze Stratosem stoją na najwyższym światowym poziomie.

Ale niestety, jeżeli u kogoś w centrum zainteresowania stoi prostsza muzyka, ten nic dla siebie ciekawego, czy nawet zrozumiałego u Arei nie znajdzie. Natomiast tym, którzy włoski prog lubią i chcieliby coś o nim wiedzieć, a jednocześnie jakiejkolwiek awangardy nie uznają mogę tylko współczuć. Bo ten album was nie ominie, trzeba go znać, tak jak znać trzeba wszystkie litery w alfabecie.

Chociaż... może nie będzie tak źle? Niewiele powstało lepszych wydawnictw awangardowych niż to, więc może jednak coś w was zaskoczy? Polecam sprawdzić.

• wtorek, 29 marzec 2011 20:02 napisane przez Bartosz Michalewski (progrock.org.pl)

TUTAJ można posłuchać tej płyty: https://www.youtube.com/watch?v=zy9B2xCW8ts&list=OLAK5uy_lqWLU5chX_ivZ4PLF33k82ef4m8Segkhs&index=2

Wydanie japońskie  !!!

Product Details

• Catalog No.: SICP-31267
• JAN/ISBN: 4547366404166
• Product Type: CD Blu-spec CD2
• Number of Discs: 1
• Label/Distributor: Sony Music Distribution

TO WYDANIE UKAZAŁO SIĘ W JAPONII 5 czerwca 2019 !

Cardboard Sleeve (mini LP)

2019 remastering.

Format Blu-spec CD2 jest w pełni kompatybilny ze wszystkimi rodzajami odtwarzaczy CD !

Blu-spec CD2 Format

Phase Transition Mastering

Absolutny majstersztyk !!!

Limited Edition - ograniczony nakład !

Płyta kompaktowa-oryginalna.

Posiada kartonową nakładkę na pudełko - OBI.

ROCK Italian progressive rock , Experimental rock ,  Jazz Fusion , Psychodelic

Stan płyty: NOWA i FABRYCZNIE ZAFOLIOWANA.

Tracklisting

1. Luglio, Agosto, Settembre (Nero) (4:27)

2. Arbeit Macht Frei (7:56)

3. Consapevolezza (6:06)

4. Le Labbra Del Tempo (6:00)

5. 240 Chilometri Da Smirne (5:10)

6. L'Abbattimento Dello Zeppelin (6:45)

Description

Cardboard sleeve reissue release from Area features Blu-spec CD2 format and 2019 the latest remastering. Includes an inner bag. This series features the following titles: "Arbeit Macht Frei (Il Lavoro Rende Liberi)," "Caution Radiation Area," "Crac!," "Are(A)zione," and "Maledetti (maudits)."

Description in Japanese

自由への叫び [Blu-spec CD2] [完全生産限定盤] / アレア

[ソニーミュージック・プログレッシヴ・ロック紙ジャケット・コレクション Vol.1 イタリアン・ロック編(1)] ソニーミュージックが誇るプログレッシヴ・ロックのカタログを、紙ジャケット&Blu-spec CD2で再発するファン垂涎のコレクション・シリーズが始動。記念すべき第1弾は、人気の高いイタリアン・ロックの二大バンド、アレアとアルティ・エ・メスティエリの主要作品をリリース。 本作はイタリアン・ロック、ジャズ・ロック史に燦然と輝くアレアのデビュー作。攻撃的な演奏に地中海のエッセンスが加わり、変拍子の応酬、デメトリオ・ストラトスの圧倒的な歌唱力など、すべての音が衝撃の1枚。1973年作品。 ●紙ジャケット仕様 (E式セミダブル・ジャケット) ●2019年最新リマスタリング ●内袋付 ●オリジナルLPに封入されていた紙ピストルをミニチュア化して封入

Blu-spec CD2 Format - "niebieska" technologia dla płyt CD-Audio.

UWAGA ! Przewidywany termin realizacji zamówienia wynosi od 5 do 10 dni.

Wydawnictwa audiofilskie: SHM-SACD, PLATINUM SHM-CD, SHM-CD (Japan), MOBILE FIDELITY i AUDIO FIDELITY (24KT Gold, SACD) (Blu-Spec CD2)