Кароль Войтыла в горском анекдоте

Z Wojciechem Jarzębowskim znałem się od dawna.

Był nieszablonowym reporterem redakcji „Sportu” z regionu Tatr i Podhala , głównie z Zakopanego , i cokolwiek tam się działo, „Jarzębosiu” nadawał do Katowic.

Jako zagorzały „myśliwy” zawsze „upolował” dobrą wiadomość.

Kiedy tylko byłem w Zakopanem, ucinaliśmy sobie długie rozmowy w mieszkaniu, w którym spozierały na nas kolekcjonowane przez Gospodarza obrazy tatrzańskich szałasów.

Kilkanaście razy prowadziliśmy wspólnie biuro prasowe podczas narciarskich Memoriałów Czecha i Marusarzówny na Wielkiej Krokwi.

Uwielbiałem przyjeżdżać z rodziną , żeby zobaczyć pola kwitnących krokusów.

Cudowny widok!

DO tych refleksji dodam jeszcze jedną. Otóż chodziliśmy na kawę do „Orbisu”, w której grywał słynny Orland; gdy tylko pojawiliśmy się na progu, grał zawsze „Czy pamiętasz tę noc w Zakopanem..” Pamiętam wiele.

Kiedyś w Wielką Sobotę pojechaliśmy do Czarnego Dunajca.

Tam w jednej z knajp uratował nas od draki z miejscowymi nóż myśliwski, który dał im Stanisław Murarz, też myśliwy; ten legendarny skoczek sam robił także noże.

Gadkowaliśmy często w jego domu i podziwialiśmy obrazki malowane na szkle przez córkę.

Ale do rzeczy. Otóż Wojciech zaczął kiedyś opowiadać o Karolu Wojtyle, jego pobytach w stolicy Tatr, potem już jako Ojca Świętego.

Jarzębowski był znakomitym gawędziarzem, autorem książki „Zakopiański Jarmark”, z której można dowiedzieć się choćby o jego znajomości z Kornelem Makuszyńskim.

No dobrze, ale co z tymi gawędami o Papieżu?

Marusarz słuchał i powiedział , że są bardzo fajne, a ja wiedziałem, że trzeba je utrwalić.

Wojtek Jarzębowski siadł do maszyny i tak się to zaczęło- jak z tymi legendarnymi wadowickimi kremówkami.

Co się postanowiło, to się zrobiło. Powstały opowiadania „spod samiutkich Tater”…

Jan Paweł II kochał góry, a one jego.

Wszyscy pamiętamy sentymentalne pobyty, wędrówki gromki płacz Tatr, kiedy musiał wyjeżdżać spod Giewontu do Watykanu.

Wzruszające. I żal, że ktoś tak bliski nam „ucieka”…

Kiedy byłem w Krakowie u kardynała Dziwisza, który zna papieskie opowieści, powiedział:

„Taki był Ojciec Święty- normalny człowiek chodzący po ziemi i takim Go trzeba pokazywać. Zwyczajnie.”