CD Daj Ognia - Przednówek

Daj Ognia -  Przednówek

1. Puchery

2. Oj czemuż

3. Oberek na pieńku

4. Nieszczęśliwy

5. Orkan na ugorze

6. Siwy koń

7. Plebioda

8. Woda gore

9. Módir min i kvi, kvi

10. Zmarły człowiecze

11. Okrutnik

Anna Sitko - śpiew

Michał Górka - tagelharpa, mandola, flet

Wit Rzepecki - strakharpa, dudy, lira nowogrodzka

Agnieszka Oramus - bęben obręczowy, darabuka

baraban, santur

Michał Biel - bęben obręczowy, baraban, kości

Przednówek jest najtrudniejszym

okresem między bezpłodną zimą

a czasem pierwszych zbiorów,

w którym pośród głodu i niepokoju

o przyszłość tli się iskra rozpaczliwej

wesołości, a między ludźmi szuka

się nadziei.

W tym granicznym czasie ludzie

garną się do siebie, dzieląc się

wizjami dostatku, który minął i który

nadejdzie.

-----

“Teraz już wiem, że wiosna jest! Ptaki śpiewają, kwiat zakwita, a głodni ludzie płaczą”

Maria Konopnicka “O krasnoludkach i o sierotce Marysi”

Topnieją pierwsze śniegi, a wraz z nimi zapasy zgromadzone na zimę.

Po ugorach chodzi głód coraz częściej zaglądając ludziom do okien.

Miesiące zaciskania pasa stają się miesiącami zaciskania zębów.

Obok strawy zaczyna brakować nadziei.

Niejednego gorączka wywlecze z łóżka w środku nocy, by rzucał się nagi wśród błot, kniei i sobie tylko znanych majaków.

Wiosna?

“Wiosna!” wołają rozpaczliwie, rozbiwszy pośród pól na Jej przebłaganie ostatnie jajka, zleżałe i kruche.

“Wiosna?” pytają, zbierając złapaną we wnyki pustkę.

Zdawałoby się, że z mięsopustu zwierz ocalał tylko po to, by towarzyszyć w niedoli człowiekowi.

By wiatr grał mu na wystających żebrach.

By przypominać, że Kwietnej Pani nigdy nie spieszno z rozdawaniem darów.

Wiosna.

Lepka odwilż uwalnia stwardniałą ziemię, odrzuca precz spękany, stary lód.

Nie zdoła tylko rozmrozić rąk stężałych w pięści.

Nie zetrze szronu ze zobojętniałych oczu.

Siedzimy więc, siedzimy sobie bezsilni razem.

I razem nam cicha izba tłoczy bezsilność w duszę. I tłoczy, leje się jak te śniegi stopione i napiera na pierś, aż dech w człowieku zanika.

I w tym bezdechu łkanie się przemienia w śmiech pusty, złośliwy, a ten znowu w rechot wesoły i rubaszny, tym rubaszniejszy i kołtuński bardziej, im bardziej pusta izba, bardziej pusty żołądek, im pustszy ten Przednówek.

I tym śmiechem, tym pomyleniem, co do niczego nie pasuje, się chyba pasiemy, głodni i puści jak skorupki po rozbitych jajkach. W skorupce jak w kościele nam się odbija niczym muzyka te wesołe łkanie i ten śmiech rozpaczliwy.

Recorded by Krystian Gajewski 2022/2023

Mixed and mastered by Mariusz Szwugier 2023

Arts and design: Norka Katarzyna Niedźwiecka (Belanorqua), Michał Biel

wydawca: Daj Ognia 2024

format: CD, ecopack