Набор книг о ведьмах и ведьмах

Zestaw książek o czarownicach i wiedźmach

Wydawnictwo: Replika

Format: 145x205 mm

Oprawa: Twarda

1. Młot na czarownice. Malleus Maleficarum

Autor: Jacob Sprenger, Heinrich Kramer

Niniejsze wydanie Młota na czarownice jest uwspółcześnioną językowo wersją tłumaczenia dokonanego przez Stanisława Ząbkowica. To jedna z tych kontrowersyjnych książek, o której wielu słyszało, ale rzadko kto ją czytał, dzięki czemu przez wieki obrastała legendą.

2. Młot na czarownice Pars tertia Malleus maleficarum

Autor: Jacob Sprenger, Heinrich Kramer

Ostatnia, trzecia część Malleus Maleficarum, której dotychczas brakowało.

3. Czarownicom żyć nie dopuścisz. Procesy o czary w Polsce w XVII-XVIII wieku

Autor: Jacek Wijaczka

W książce poznajemy dosyć burzliwe, a dotychczas nieznane, koleje życia Doroty Paluszki, mieszkanki Gniezna, oskarżonej o czary i spalonej na stosie w 1619 roku. Dowiadujemy się także, jakie lęki i obawy związane z wiarą w diabła i czarownice dręczyły mieszkańców Kaszub w końcu XVIII wieku.

4. Pożegnanie z diabłem i czarownicą. Wierzenia ludowe

Autor: Bohdan Baranowski

Diabły, szatany, biesy, czarownice, wiedźmy, strzygi – zawsze wzbudzały emocje i przerażały ludzi, towarzysząc im od wieków. Autor, dzięki próbie racjonalnego wyjaśnienia przyczyn przypisywania tym postaciom piekielnych i upiornych mocy, sprawia, że Pożegnanie z diabłem i czarownicą to opowieść nie tylko o zabobonach i wierzeniach, ale zarazem bogate źródło cennych informacji na temat kultury ludowej.

5. Procesy czarownic w Polsce w XVII i XVIII wieku

Autor: Bohdan Baranowski

Autor przedstawia obraz polowań na czarownice w okresie, kiedy chęć ich unicestwiania zawładnęła społeczeństwem w sposób szczególny. Mówi o czasach, kiedy nawet przez rzuconą mimochodem plotkę można było trafić przed sąd. Opisuje rozprzestrzenianie się fali procesów o czary.

6. W IMIĘ TRZECH DIABŁÓW. Historia polowań na czarownice

Autor: Dieter Breuers

Dieter Breuers zaprasza na fascynującą podróż przez stulecia zabobonu, histerycznego lęku i wiary we władzę szatana, kiedy oskarżyć o czary można było każdego - kobiety, dzieci i mężczyzn, żebraków i szlachetnie urodzonych, uczonych i niepiśmiennych. Przeważnie odbywało się to w wyniku nieszczęśliwych zbiegów okoliczności lub pomówień ze strony nieżyczliwych. Czasem wystarczyło być piękną kobietą, upośledzonym dzieckiem, znachorką czy niewdzięcznym sługą żeby zostać sługą szatana.