Корделия Уинстон Грэм

"Cordelia" to klasyczny romans, rozgrywający się w epoce wiktoriańskiej. Intrygująca powieść Winstona Grahama, autora bestsellerowego cyklu o rodzinie Poldarków.

Brook Ferguson jest wdowcem. O okolicznościach, w których zmarła jego żona, różnie ludzie gadają. Mimo to już niebawem żeni się ponownie - na skutek nacisków ze strony swego apodyktycznego ojca, Fredericka. Jego wybranką jest piękna, młoda kobieta imieniem Cordelia. To osoba obdarzona hartem ducha i pewnością siebie, gdy więc wprowadza się do okazałej, wiktoriańskiej rezydencji Fergusonów, między nią a teściem z miejsca zaczyna dochodzić do zatargów.

Z dnia na dzień atmosfera robi się coraz trudniejsza do zniesienia, Cordelia jednak nie ma zamiaru podporządkować się woli Fredericka. Awantury o drobnostki, oskarżenia i to, co nazwalibyśmy dzisiaj przemocą psychiczną, odciskają się mimo wszystko bolesnym piętnem na duszy dziewczyny. Cordelia zaczyna marzyć o wyrwaniu się z tego piekła. Wówczas na horyzoncie pojawia się Stephen Crossley: sympatyczny i uśmiechnięty właściciel teatru.

"Cordelia" to prawdziwa klasyka historycznego romansu. Jednak dopiero teraz ta wydana oryginalnie w 1959 roku powieść ukazuje się w Polsce. Zawdzięczamy to wydawnictwu Czarna Owca oraz Tomaszowi Wyżyńskiemu, który dokonał znakomitego przekładu. Udało mu się precyzyjnie oddać mroczną, gotycką niemal atmosferę oryginału. Bo choć mamy tu do czynienia z romansem, to jednak niebanalnym. Fabuła iskrzy od emocji, niejednokrotnie wybucha też płomienną namiętnością. Jest tu też duszna atmosfera arystokratycznego, angielskiego dworu epoki wiktoriańskiej. Epoki rządzącej się sztywnymi regułami, które brutalnie (a jednak bezskutecznie) próbowały powstrzymać emancypację kobiet oraz liberalizację obyczajów.

Winston Graham to pisarz doskonale znany polskim czytelnikom, zwłaszcza zaś wielbicielkom historycznych romansów. Największą sławę przyniósł mu cykl powieściowy "Dziedzictwo rodu Poldarków", zekranizowany przez BBC. Pisarz jest kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego. I jak najbardziej zasłużenie, bo nie sposób nie doceniać jego dogłębnej znajomości realiów epoki (czy to osiemnastego wieku, czy to czasów wiktoriańskich). Graham miał jednak przede wszystkim ogromny talent do plastycznego opisywania tychże realiów i wplatania w nie opowieści, które czyta się jednym tchem.

.

Oprawa: miękka