The 36 Movement — Truth Be Told: дарк-эмбиент, индастриал, блэк (2019)

Artist: The 36 Movement

Album:   Truth Be Told

Year: 2019

Country: Sweden

Genre: Dark Ambient, Ambient

Lyrics: Abstract, Deep Thinking

Edition: Limited 100 procdr

Mood: Deep Meditation

Need to Have?: Yes, for reflection

Tracklist:

1. The Cycle Of The Cross (8:41)

2. Next Stop Genocide (4:19)

3. Towards The Truth (5:30)

4. A Sense Of Power And Control (5:35)

5. Mistake Of Nature (1:48)

6. The Countdown Has Begun (6:58)

7. Altered State Of Consciousness (5:48)

8. Untitled 1 (24:02)

9. Untitled 2 (6:36)

10. The Arrival Of The Puritan (4:35)

tt: 73:52

Zaczynaj eksplorować bogate archiwum tego artysty. Stwierdzisz, że dużo nagrywa, ale czy może być więcej?

Okazuje się że tak. Mam w dłoni najnowszy album The 36 Movement jest to edycja okolicznościowa. Nazywana inaczej Deluxe. Prezent polega na tym, że do podstawowej wersji dodano nowe nigdy nie publikowane wcześniej utwory.

Na albumie „Truth be told” wydanego z okazji 10 lat istnienia, są dwa nowe utwory typu „Untitled” oraz dwa tajemniczo zatytułowane. Nawiązujące do motywu płyty.

Co daje nam 36 drzwi, 36 dróg do ucieczki?

Mamy pewne emocje. Jak wiadomo niema negatywnych. Każde emocje są potrzebne. Załóżmy , że nęka nas 5 dziwnych odczuć, 5 koszmarów. Pożyczamy więc z płyty 5 dróg i oczyszczamy swoją aurę. Nie jest źle bo do dyspozycji mamy jeszcze 31 drzwi. Musimy tylko pamiętać, aby nie wykorzystać wszystkich naraz – za szybko.

Dobre dźwięki otaczające. Dark Ambient który wypełnia kanały dokładnie. Nie ma więc pustych lub cichych momentów. Gdy zaczyna się płaszczyznowa melodia, to jest konsekwentnie kontynuowana aż do celu. Każdy utwór jest inną melodią z górskich ścieżek. Można swobodnie przypisać, nazwę jednej góry do nazwy utworu. Szczyt jest solidnie obudowany i oklejony metalicznymi spoiwami. Klejonymi trwale, gdzie żaden dźwięk nie zanika tylko przylega do ostatnich sekund utworu. Często wraz z trwaniem tej ponad 70 minutowej płyty, sami mylimy się. Bo w umyśle nazwaliśmy utwór kolorem, układem, geometrią, podczas gdy był on tylko kolejną, konkretną składową. I co jest piękne? Że wcale to nie umniejsza tej muzyce, bo daje nam spełnienie. Muzycznie możemy nawet przyśpieszać trwanie i przeskakiwać do kolejnego utworu. Bo obecny jest już nam dobrze wybrzmiały, lecz nie wypłowiały.

Fiolet, Sepia to kolory dominujące na okładce jak i muzyce. Dodałbym jeszcze odrobinę brązu i szarości. Bo bardzo łatwo da się przekonać, że większość muzyki na tej płycie jest szaro-brązowa.

Wydanie jest bardzo klasyczne, pudełko plastikowe box, jest to kolejna cegła w labelu Depressive Black Ambient. Oznacza to, że label ma kolejnego artystę głoszącego smutną żałobną pieśń krańcowej sytuacji.

Tej płyty dobrze by mi się słuchało podczas wystawy abstrakcyjnych obrazów malowanych Akrylem. Ta pachnąca płyta i woń świeżego akrylu to coś miłego.