CD Сколяс, ЯРОСЛАВ БЕСТЕР - Ребетико Полонико

Jorgos Skolias, JAROSŁAW BESTER - Rebetiko Poloniko

wytwórnia: For Tune, 2019

nośnik: CD, format: CD, ilość nośników: 1

opakowanie: plastik

nr kat.: 142(023)

czas: 44:56

Kupujesz od oficjalnego dystrybutora i wspierasz tym samym wydawcę i artystę!

folk/etno

https://youtu.be/heMlqG6rEkk

https://youtu.be/8Qi5LqmefZ8

https://youtu.be/zgsZmdPj4d8

https://youtu.be/sC_cFGy3eAU

Jorgos Skolias - voice

Jarosław Bester - accordion

1. Argile mu ghiati svinis 03:53

2. O ponos tu prezakia 02:26

3. Htes to vradhi sto teke mas 04:45

4. Gretziki 05:04

5. Zembekano Spaniolo 03:42

6. Htes to vradhi stu karipi 04:51

7. Kandili 03:48

8. Sura kie masura 03:42

9. O tekedsis 03:05

10. Ime prezakias 03:45

11. Hanumakia 03:27

12. O buffedsis 02:27

Duet Skolias & Bester to eksperymentalny projekt muzyczny, w którym punktem wyjścia dla twórczych poszukiwań oraz interpretacji jest tradycyjna muzyka grecka – określana jako Rebetiko, a także jako grecki... blues. Są to wybrane utwory tego nurtu lat 20. i 30. ub. stulecia, które artyści przetwarzają we właściwy sobie sposób, tworząc mozaikę współczesnych brzmień, szeroko rozumianych improwizacji, a jednocześnie którymi przenoszą słuchacza w inny wymiar czasoprzestrzeni, dając poczuć klimat i charakter tamtych lat. Rebetiko to muzyka grana i śpiewana przez Rebetes, uchodźców greckiego pochodzenia (mniejszości osiadłych wcześniej na wybrzeżu tureckiej Anatolii) przymusowo przesiedlonych do ubogich przedmieść i dzielnic portowych Aten, Pireusu czy Salonik. Termin ten oznacza nie tylko miejsce zamieszkania, ale przede wszystkim styl życia, typ mentalności i szerzej – wzorzec kulturowy. Słowo rebetis wywodzi się z języka tureckiego: rebet – nieustępliwy, buntowniczy. Rebetis pochodził z najniższej klasy społecznej, to zazwyczaj ubogi, bezrobotny odszczepieniec żyjący – z konieczności – na granicy prawa, negujący programowo tradycyjne wartości oraz instytucję władzy. Rebetes stworzyli szczególną subkulturę, ściśle związaną z przestępczym półświatkiem miast przedwojennej Grecji. Posługiwali się specyficznym żargonem o nazwie mangika, prowokowali dekadenckim zachowaniem i niekonwencjonalnym ubiorem. A ich muzyka odzwierciedlała smutek, żal i gorycz, ale także bunt i afirmację występnego życia. Dlatego przez szereg lat wykonywanie utworów w tym stylu było w Grecji zakazane... W 2017 roku Rebetiko zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.