Преступление и наказание Федор Достоевский Яцек Драгун

• Tytuł audiobooka: Zbrodnia i kara Dziewczyna czeka
• Autor: Fiodor Dostojewski
• Lektor: Jacek Dragun
• Wydawnictwo: Storybox
• Nośnik: CD
• Format nagrania: mp3
• Czas nagrania: 24 godz. 15 min

Słynna powieść Fiodora Dostojewskiego, opowiadająca o losach byłego studenta Rodiona Raskolnikowa, który postanawia zamordować i obrabować bogatą lichwiarkę.

Bohater powieści, 23-letni były student prawa jest półsierotą, ma jednak kochająca rodzinę. Jego matka i siostra darzą go głęboką miłością i wspierają finansowo.

Jednak bohater, zbuntowany przeciw porządkowi świata, decyduje się popełnić morderstwo. Jest przekonany, że jako jednostka wybitna, ma prawo zabijać, gdyż geniusz usprawiedliwia wszystkie zbrodnie na „zwykłych” ludziach. Morderstwo ma stać się rodzajem sprawdzianu jego odwagi. Choć jednocześnie bezpośrednia pobudką tego czynu jest zła sytuacja finansowa Raskolnikowa…

Pomysł na tę powieść narodził się w czasie, kiedy sam autor przebywał na katordze. Zainteresował się wtedy psychologią współwięźniów, wśród których byli i tacy, którzy zostali skazani za morderstwo.

Skończyłem.

I mam ochotę zacząć. Od nowa.

Jeszcze raz, tym razem na spokojnie, bogatszy o przeżyte impresje.

Dobra. Bardzo dobra. Rewelacyjna. Wybitna. Arcydzieło. Zbrodnia I Kara.

To odpowiednia gradacja.

Bałem się. Bałem się Dostojewskiego. Pierwszy krok zrobiłem z duszą na ramieniu. Stawiając kolejne stwierdziłem w osłupieniu, że wraca na swoje miejsce. Koło serca chyba. Bo wyzwolenie jest możliwe. Bo w najgorszej walce, walce z samym sobą, można zatriumfować. Bo kara może oznaczać odrodzenie. Kara zresztą, zaczęła się na długo przed zbrodnią. I nie była jednowymiarowa. Fiodor mógł spokojnie żonglować tytułem i nazwać swą kompozycję Kara I Zbrodnia. I by nie chybił. Prywatnie zmieniał poglądy. Ewoluował. Popełniał błędy. Ale w tej książce jest eminentny. Dostojny pan Dostojewski. Jego artyzm bije z każdej kolejnej strony, a przebogata konfiguracja wątków zmusza do przerw, celem przyswojenia kwintesencji. Dlatego wrócę :)

Wszak wiele jest dróg, które człowiek wybrać może. Reguły życia nie są dewizą raz na zawsze daną. A refleksje mogą mieć rozrzut ogromny. Człowiecza zmysłowość odmieniona przez wszystkie przypadki, odurza.

Coś czuję, że jutrzejszy ranek będzie inny. Kompletniejszy.

Śpiewa Cohen w pięknej balladzie: "Prawo jest, Ramię jest i jest Dłoń". Jeżeli Prawo jest w człowieku, dobrze zakotwiczone, będzie on także karzącym Ramieniem. Będzie swoim więzieniem i nie ucieknie. Raskolnikow zabił, nic go nie tłumaczy. Miota się kilka dni ale wie, że Kara jest, że być musi. Największą wymierzy mu jego Dłoń. Jego Sumienie.

Mroczna jest powieść Dostojewskiego. Kategoryczna i monumentalna. Daje jednak nadzieję, którą jest - paradoksalnie - kara. Tylko ta może stać się kluczem do nowego życia.

Czy mam pisać, że to książka genialna? W treści, w formie, w emocjach. Absolutne szczyty. Najbliższa mi, bo dzieje się w człowieku. Zdarzenia poza umysłem bohatera to tylko dekoracje - perfekcyjnie dobrane, brudne jak każda zbrodnia. Czyste, jak zasłużona kara.