Скоро все закончится, Гжегож Узданьский.

• Tytuł audiobooka: Zaraz będzie po wszystkim
• Autor: Grzegorz Uzdański
• Lektor: Anna Apostolakis
• Wydawnictwo: Storybox
• Nośnik: CD
• Format nagrania: mp3
• Czas nagrania: 4 godz. 55 min

Jadzia jest osiemdziesięcioletnią pensjonariuszką domu opieki. W miejscu, w którym rytm strzępków życia wyznaczają jedynie posiłki, obchody personelu, wizyty nielicznych już przyjaciół i krewnych oraz oglądanie seriali, nie ma zbyt wielu rozrywek oprócz myślenia. A temu Jadzia oddaje się z całą zawziętością. Swoje losy – przedstawione niechronologicznie – narratorka odsłania przed nami za sprawą retrospekcji. Bohaterka relacjonuje strzępki swojego dzieciństwa przypadającego na drugą wojną światową, dorastania, dawnych, niespełnionych miłości, życia codziennego, pracy w redakcji, wychowania córki i wreszcie trudnych relacji z mężem.

Zaraz będzie po wszystkim to delikatna, kameralna i świetnie napisana nieduża opowieść o samotności na wielu poziomach, opowiadająca o najciemniejszych zakamarkach ludzkich dusz. Stworzony przez autora słodko-gorzki portret pensjonariuszy i pracowników domu starców jest przejmujący, dojmująco smutny, złośliwy, ale i miejscami ironicznie zabawny.

Opinie o książce

Warto przeczytać, daje dużo do myślenia i zmienia sposób patrzenia na naszych seniorów.

Jak to z tą starością jest? Gdy pomyślę o sobie za 40 lat, to widzę siebie jako babuleńkę z kokiem na głowie, dziergającą sweterki na drutach, oczywiście w bujanym fotelu. W domu zapach szarlotki i gromadka wnuków. A co jak jednak nie wszystko pójdzie zgodnie z planem? I zamiast bujanego fotela będzie wózek inwalidzki, zamiast zapachu szarlotki zapach śmierci, a zamiast wnuków pielęgniarki w domu opieki. Może będę stara i niedołężna, zdana na łaskę i niełaskę obcych ludzi.

O tym właśnie traktuje Uzdański. Przedstawia nam Jadwigę - mieszkankę domu opieki, wolontariusza Tomka i pielęgniarkę Agatę. Opowiada nam o potrzebach starszych ludzi, o braku zrozumienia, towarzystwa i o samotności. Wszystko to w akompaniamencie bólu, odleżyn, zmienianych pampersów i znów samotności. .

.

Przede wszystkim wielkie brawa dla autora, bo temat trudny i smutny przedstawia nam w sposób przystępny i wesoły. Można się uśmiechnąć, czasem głośniej zaśmiać, a jednocześnie nie pozbawia nas smutku i współodczuwania z bohaterami.