Листья стевии разрезаны. Идеально подходят для заваривания стевии.

Dlaczego warto?

• Słodkie liście Stewi były wykorzystywane przez Indian Guarani już setki lat temu
• Naturalna substancja dodatkowa o właściwościach słodzących
• Bardzo niska kaloryczność 2,7 kcal/g
• Glikozydy stewiolowe są 300 razy słodsze od sacharozy
• Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA) uznał glikozydy stewiolowe jako bezpieczne
• Idealny jako dodatek do herbatek, naparów itd
• Waga netto: 400 gram

Stewia (Stevia rebaudiana Bertoni)

Ojczyzną Stewi, należącej do rodziny Astrowatych  (Asteraceae)  jest  Paragwaj i Brazylia, często określana jest jako „słodkie zioło Paragwaju” lub „miodowy liść”.

Jest to roślina o zdrewniałej łodydze, dorastająca do 1 metra wysokości. Liście są delikatne, przeciwstawne, siedzące o długości 3-4 cm, o kształcie owalnym, lancetowatym lub łopatkowatym. Blaszka liściowa ma zaokrąglony koniec i od połowy do końca ząbkowany brzeg. Kwiaty złożone o jasnofioletowym kolorze. Roślina do optymalnego wzrostu potrzebuje temp. 20-24o C i podłoża o pH w zakresie 6,5-7,5.

Związki czynne

Głównym celem uprawy tej rośliny są glikozydy stewiolowe, których ilość wynosi od 4-20%  (średnia zawartość 10% ) suchej masy liści i jest zależna od warunków termicznych i czasu zbioru. Suszone i sproszkowane liście stewi są 20-30 razy słodsze od sacharozy. Wśród słodkich glikozydów największe znaczenie ma stewiozyd  (ok. 65%) i rebaudiozyd A (ok. 25%), różniące się potencjałem słodzącym i smakiem. Najcenniejszy jest rebaudiozyd A, pozbawiony goryczy i posmaku oraz o najwyższej mocy słodzącej. Analiza składu chemicznego liści stewi wykazuje również obecność białek (ok. 10%), błonnika pokarmowego (15-18,5%) oraz niewielkiej ilości tłuszczu. Składniki  mineralne stanowią ok. 13% s.m. głównie potas, magnez, fosfor, sód, wapń.

Właściwości i zastosowanie

Z uwagi na zawartość glikozydów stewiolowych oraz potwierdzone bezpieczeństwo stosowania liście stewi jak i słodziki stewiolowe są dodatkiem żywieniowym o właściwościach słodzących. Cechą charakterystyczną jest długi czas, od spożycia,  utrzymywania się słodkiego smaku.  Glikozydy stewiolowe nie ulegają trawieniu w przewodzie pokarmowym. Ich metabolizm polega na hydrolizie prowadzonej przez mikrofolorę jelitową, której produktem końcowym jest stewiol i glukoza, która jest wykorzystywana przez bakterie obecne w jelitach. Stewiol jest wchłaniany w jelitach, a ostatecznie metabolizowany w wątrobie. Glikozydy stewiolowe wykazują dużą stabilność podczas ogrzewania do temp. 200o C, stąd mogą być stosowane do napojów i żywności poddawanej obróbce termicznej. Spożycie glikozydów stewiolowych nie podnosi poziomu glukozy we krwi, a nawet powoduje jej obniżenie poprzez zwiększenie wrażliwości organizmu na insulinę. Zastąpienie wysokoenergetycznego cukru niskokaloryczną stewią jest czynnikiem profilaktycznym nadwagi i otyłości oraz może być pomocne w redukcji masy ciała.

Skład: 100% liść Stewii

Kraj pochodzenia: Indie