Скажи мне, что у тебя болит, я скажу тебе, почему

Wbrew pozorom, ból, choroby, urazy nie zdarzają się przypadkowo. Owszem, można widzieć w chorobie jedynie zwykły przypadek albo „karę boską”. Takie spojrzenie jest jednak dość powierzchowne, a przede wszystkim mocno ograniczające. Zwalnia z głębszej refleksji i nie daje możliwości przekucia problemu zdrowotnego w konstruktywne doświadczenie, pozwalające nam dojrzewać, wzrastać duchowo. Zwalnia również z odpowiedzialności za swoje zdrowie i życie, przerzucając ją na personel medyczny i leki.

A gdyby choroba miała sens?

Nasze ciało mówi do nas ( a czasem wręcz krzyczy), przekazując informacje płynące z głębi naszej duszy. O czym mówi Wasze ciało? Zajrzyjcie do książki...

Format 148 x 210

Okładka miękka

Stron 236

Wydawnictwo Co-Libris

ISBN 978-83-950611-2-7

Wydanie II poszerzone

WASZE OPINIE:

Joanna : Krzyk ciała, jest wołaniem duszy - takie motto przyświeca książce Odoula. Jest ona doskonałym drogowskazem dla poszukujących klucza do odczytania języka własnego ciała i świadomości. Dolegliwości zdrowotne są według autora desperackim krzykiem naszego życia i ciała, są sygnałami alarmowymi świadczącymi o zakłóceniach naszej równowagi wewnętrznej. Dzięki tej książce czytelnik będzie miał możliwość zrozumienia wiadomości wysyłanych przez ciało i nauczy się je odczytywać.

Książka składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym autor przybliża nam filozoficzne podejście do człowieka i jego egzystencji oraz pomaga lepiej zrozumieć związek duszy z ciałem, czyli psyche z naszą fizycznością. Druga część zawiera informacje, które pomogą nam zobaczyć człowieka umieszczonego w jego środowisku energetycznym. Opierając się na filozofii i medycynie chińskiej autor udowodni nam, że wszystko jest elementem większej całości, podobnie jak nasze objawy zdrowotne. W trzeciej części Michael Odoul wyjaśnia w prosty sposób rolę każdego organu i każdej części naszego ciała, oraz przedstawia symbolikę komunikatów ciała i sens naszych dolegliwości. Poprzez przytoczone w książce przykłady, autor przedstawia konkretne sytuacje i związki pomiędzy przeżyciami danej osoby, a dolegliwościami jej ciała. Wystrzega się natomiast schematów i narzucania sztywnych diagnostycznych połączeń między chorobą a życiem, bo niemożliwym jest stwierdzić, że takie czy inne zachowanie wywoła taką czy inną chorobę. Świadome słuchanie siebie i swojego ciała to początek drogi do "uzdrowienia".

Joanna - autorka konta @wrotkaczyta (IG)

Magda: Od razu napiszę, że nie jest to książka z podstawami wróżbiarstwa, jest to mądra książka w której autor próbuje przedstawić nam związek między ciałem, umysłem i duchem. Pierwszą i drugą część czytałam powoli i dokładnie, bo dużo wiedzy jest tu zawarte. Natomiast w trzeciej części wyszukiwałam konkretne informacje, o częściach ciała, czy schorzeniach, które mnie bezpośrednio interesują. Bardzo ciekawa pozycja".

Magda - autorka konta @magdaandbooks (IG)

Julia: Myślę, że wszyscy zgodzimy się, że emocje wpływają na to, co czujemy w ciele. Wystarczy przypomnieć sobie, co czujemy, kiedy odczuwamy silny stres - ból brzucha, ucisk w żołądku, mdłości? Wiele osób, kiedy czują się przygnębieni, udaje się na siłownię, idzie biegać, ćwiczy, a po aktywności fizycznej ich umysł czuje się lepiej. To, że emocje wpływają na nasze ciało, a nasze ciało na nasze emocje jest oczywiste. Dlaczego więc wielu ludzi odrzuca myśl, że choroba ciała może się brać z paskudnego stanu naszego ducha?

Im bardziej zanurzam się w duchowość, tym jaśniej widzę, że to nie jest spokojne siedzenie na poduszce i robienie »ommm«. To babranie się w trudnych emocjach, albo odnajdywanie, że od lat żyję wg cudzych przekonań, albo własnej iluzji. Często jest to przytłaczające, więc skutkuje tym, że więcej medytuję, więcej tańczę i biegam.

Czytałam tę książkę i myślałam: no przecież! To jest oczywiste, że dusza (świadomość, tożsamość, wewnętrzny głos) jest nierozłączna ze swoim nośnikiem (ciałem, materią). Byłam zaniedbana duchowo i moje ciało traktowałam dokładnie tak samo. Teraz dbam o ducha i czuję jak bardzo moje ciało domaga się troski wysyłając subtelne sygnały.

Poza pokazaniem, gdzie we mnie siedzi problem, jeśli boli mnie nadgarstek - autor książki w końcu usystematyzował mi wiedzę o Yin i Yang. Niby wiedziałam, że jakieś tam kółeczko, coś jest damskie, a coś męskie, ale dopiero po przeczytaniu tej książki w końcu czuję, że mam teraz w ogóle jakąkolwiek wiedzę na ten temat. Chociaż przyswojenie takiej ilości materiału wymagało ode mnie nieustannie silnego skupienia.

Zakończę cytatem z książki: »Nie proszę, abyście mi uwierzyli, proszę jedynie, byście doświadczyli lub zaobserwowali sami. Będziecie mogli wówczas wyrobić sobie własne zdanie, dojść do własnej prawdy«".

Julia - autorka konta @juleczkownia (IG)