Сертифицированная сушеная трава тысячелистника 100 г

Krwawnik pospolity

łac. Achillea millefolium L.)

Przedmiotem oferty jest świeże, prawidłowo wysuszone ziele krwawnika pospolitego. Prosto od producenta. Surowiec jest świeży, a dzięki prawidłowemu zbiorowi, wysuszeniu i konfekcji zawiera wszystkie właściwości lecznicze oraz substancje aktywne. Jakościowo produkt jest klasy PREMIUM.

Po zbiorze surowiec poddany został badaniu jakościowemu w akredytowanym laboratorium, gdzie zmierzono m.in poziom zanieczyszczeń organicznych, metali ciężkich i aflatoksyn oraz stwierdzono jego wysoką jakość.

Skład: 100% suszone ziele krwawnika pospolitego

Forma pakowania: Surowiec jest pakowany ręcznie oraz sprzedawany w estetycznych torebkach, które posiadają atest na przechowywanie żywności.

Opis rośliny: Krwawnik pospolity osiąga od 50 cm do 80 cm wysokości. Tworzy proste łodygi, rozgałęzione na szczycie. Liście są ciemnozielone, długie i wąskie, podwójnie- lub potrójnie pierzaste. Kwitnie od końca czerwca do października. Podstawowy gatunek ma drobne, białe kwiaty zebrane w płaskie baldachowate kwiatostany. W sprzedaży jest jednak wiele form ozdobnych krwawnika pospolitego o innych kolorach kwiatów. Kwiaty krwawnika pospolitego przyciągają motyle, a także biedronki. Roślina wydziela silny, balsamiczno-korzenny zapach.

Informacje naukowe nie związane z ofertą marketingową:

W Polsce, w zaborze rosyjskim w XIX wieku kwiat krwawnika był uzywany w medycynie oficjalnej w dawce jednorazowej 5 g, dawce dobowej 15 g, w naparach, jako środek podniecający i poprawiający trawienie. Ponadto zewnętrznie do przemywania i kąpieli.

Już w XIX wieku wiedziano, że krwawnika działa podobnie jak rumianek i surowce te mogą się zastępować nawzajem. Zauważono jednak, że krwawnik oddziałuje silniej stymulująco na procesy trawienne, pobudza wydzielanie soków, poprawia strawianie; natomiast rumianek silniej oddziałuje uspokajająco na układ nerwowy. Oba surowce działają rozkurczowo na mięśnie gładkie. Młode listki krwawnika zjadano na wiosnę, przy kuracjach wzmacniających, odtruwających, przy cierpieniach wątroby, trzustki, śledziony, żołądka i jelit. Wierzono, że krwawnik wspomaga leczeni gruźlicy oraz usuwa objawy blednicy u kobiet (niedokrwistość, bladość powłok skórnych, zimne i mokre dłonie oraz stopy, omdlenia). Sok z ziela podawano z miodem i mlekiem jako środek wybitnie odżywczy i wzmacniający. Drobno siekane listki wiosenne krwawnika spożywano na kromce z masłem. Sporządzano z nich również herbatki czyszczące krew i posilające. Krwawnik siekany podawano zwierzętom gospodarskim w celu usunięcia pasożytów przewodu pokarmowego.

W XX wieku, w większości krajów zaczęto polecać oficjalnie krwawnik jako środek aromatyczno-gorzki, pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, jelitowego, trzustkowego i żółci. Potwierdzono naukowo działanie bakteriobójcze, przeciwpasożytnicze i przeciwzapalne wyciągów krwawnikowych oraz samego olejku krwawnikowego. Za granicą można kupić błękitny lub niebiesko-zielony olejek krwawnikowy, np. w Bułgarii, Szwajcarii, Belgii i Francji. Olejek ten działa rozkurczowo, uspokajająco, silnie przeciwdrobnoustrojowo, rozkurczowo (przeciwkolkowo), antyhistaminowo i przeciwzapalnie.

Działanie:

• Krwawnik to znana roślina lecznicza o właściwościach przeciwbakteryjnych, żółciotwórczych, przeciwzapalnych, przeciwkrwotocznych, bakteriostatycznych i wiatropędnych. Krwawnik może obniżać podwyższone ciśnienie krwi. Pobudza wydzielani żółci i przyśpiesza krzepnięcie krwi w razie krwawień. Zmniejsza dolegliwości bólowe przy menstruacji. Obniża gorączkę. Hamuje rozwój grzybów.
• Wyciągi z krwawnika są pomocne w leczeniu stanów zapalnych przewodu pokarmowego, nieżytu żołądka i jelit, hyperaciditas (zgagi, nadmiernej kwasowości żołądka), alergii, choroby wrzodowej i infekcji układu pokarmowego. Krwawnik wpływa też korzystnie na układ oddechowy, działając odkażająco, rozkurczowo i przeciwkaszlowo (polecam przy nieżytach górnych dróg oddechowych).

Przeciwwskazania:  Niektóre osoby są uczulone na olejek krwawnikowy i wówczas nie mogą stosować przetworów krwawnikowych.

Przykładowy sposób podania:

• Napar:  z 1 łyżki na szklankę wrzątku można pić kilka razy dziennie po 100 ml. Naparem płukać włosy przy wypadaniu, stanie zapalnym skóry, przetłuszczaniu się i braku połysku.
• Wyciągi alkoholowe: można sporządzać z suchego lub świeżego surowca. Do ekstrakcji polecamy używać wódkę czystą 40-60%. Proporcje 1:3 lub 1:5. Dawka 5-10 ml w 100 ml wody. po rozcieńczeniu do przemywania skóry przy stanach zapalnych i łojotoku oraz jako środek antyseptyczny. Podobne zastosowanie ma napar z ziela krwawnika świeżego lub suchego, albo z samych kwiatów. Intrakt (Intractum Millefolii) na gorąco (surowiec świeży zalać gorącym alkoholem) wydaje się być silniejszy i bardziej zasobny w składniki aktywne.
• Sok: zażywać przez 3-5 dni po 1 łyżce 4 razy dziennie jako środek wzmacniający i odtruwający, żółciopędny. Macerat ze świeżego ziela – Maceratio Millefolii (pół szklanki zmielonego surowca na 1 szklankę wody letniej przegotowanej, odstawić na 8 godzin) pic przez 3-5 dni po 100 ml 2 razy dziennie jako środek czyszczący krew i wzmacniający.
• Ziołomiód: 1 łyżeczkę zmielonych świeżych listków zalać 1 łyżeczką wódki lub rumu i 1 łyżką miodu spadziowego, wymieszać. Zażywać 1 raz dziennie po 1 łyżce dla poprawienia trawienia i wzmocnienia i jako środek immunostymulujący. 3 razy dzi

Skład chemiczny:

Krwawnik ma ciekawy i skomplikowany skład chemiczny. Wywiera szerokie działanie farmakologiczne.

Ziele zawiera do 1,4% olejku eterycznego złożonego z monoterpenów (beta-pinen, sabinen, 1,8-cineol, kamfer) i seskwiterpenów (beta-kariofilen, germakren D). Olejek zawiera także octan bornylu, thujon, terpineol i borneol. Chamazulen powstaje w olejku podczas destylacji z bezbarwnej achillicyny. Istnieją chemotypy krwawnika nie zawierające azulenu. Wówczas ich olejek obfituje w alfa-pinen, cyneol, sabinen i kamforę. Olejek krwawnikowy otrzymany z surowca może zawierać do 50% azulenów. Ziele zasobne jest w laktony seskwiterpenowe: proazuleny (PhEur. wymaga przynajmniej 0,02% w przeliczeniu na chamazulen). Laktony są gwajanolidowe ( achillicin = achilicyna, achillin = achilina, 8-alfa-angeloxyachillicin = 8-alfa-andżeloksy-achilicyna, leucodin = leukodyna, 8-alfa-angeloxyleucodin = 8-alfa-andżeloksy-leukodyna, alfa-peroxyachifolid, 3-oxa-achillicin = 3-oksa-achilicyna); germakranolidowe (millefin = milefina, achillifolin = achilifolina, balchanolid, dihydroparthenolid = dwuhydropartenolid) i eudesmanolidowe (dihydroreynosin = dwuhydrorejnozyna, tauremizyna = tauremisin) oraz pochodne longipinenu. W surowcu są obecne poliacetyleny (ponticaepoxid, estry cis- i trans-matricaria), glikozydy flawonoidowe (glikozydy apigeniny, luteoliny, orientyny, izoorientyny), aglikony flawonoidowe (casticin = kastycyna, centaureidin – centaureidyna, artemetin = artemetyna), kwasy fenolowe (kwas salicylowy), trójterpeny, fitosterole (beta-sitosterol wolny i w formie octanu), aminy (betaina (0,4%), cholina), alkaloidy i amidy (betonicyna, stachydryna, trygonelina), garbniki (4-6%), kumaryny, alkany (heptadekan, trikozan, pentakozan), kwasy tłuszczowe (linolowy, palmitynowy, oleinowy), alkohole cukrowe (inozytol, dulcytol, mannitol), cukry (galaktoza, sukroza, arabinoza), aminokwasy (alanina, leucyna, lizyna, histydyna, kwas glutaminowy), kwas bursztynowy, kwas walerianowy, octowy i mrówkowy.

Informacje ogólne i ostrzeżenia dotyczące oferowanych przez nas ziół i suplementów diety:

Zdjęcia surowców w ofercie są podglądowe. Surowiec może różnić się wizualnie w zależności od danej partii.

Oferowane surowce zielarskie lub suplementy diety nie są lekami lub produktami leczniczymi, opisy działania i zastosowania ziół sporządzone są w oparciu o aktualne badania i literaturę fachową, nie stanowią oferty marketingowej i opisują tradycyjne zastosowanie surowców.

Powyższe informacje nie mogą być traktowane jako jedyne źródło wiedzy na temat opisanego produktu.

Przed zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem lub naturoterapeutą. Zioła mogą wchodzić w interakcje z lekami oraz powodować alergie.

Ciąża i karmienie piersią: W większości przypadków zioła nie powinny być stosowane przez kobiety w ciąży i matki karmiące piersią, jak również przez małe dzieci.