ГАРДЗЕНИЦЕ Метаморфозы, Музыка Древней Греции

Gardzienice - Metamorfozy - Music of Ancient Greece

wydawca: Altmaster, 2000

nosnik: CD, ilość nośników: 1

czas: 47:23

plastik

CD+książka, nowa, folia

• 1, It'epi... Parnasian! / Na Parnas,
• 2, Melipnoon / Dźwięk tchnący miodem,
• 3, Alla Latous / O synu Latony,
• 4, All'o Phoibe / O Febie!,
• 5, Paian, o Paian / Peanie, o Peanie,
• 6, Tou de topou / Z jakich stron?,
• 7, Gas peloroi synantais korai / Spotkałeś straszną córę Ziemi,
• 8, Promolete Mousai / Przybądźcie Muzy,
• 9, En, klyta... Atthis / Oto Attyka,
• 10, O Bakchou / O Bakcha...,
• 11, Tripoda manteion hos heiles / Tak oto zdobyłeś wieszczy trójnóg,
• 12, Hode Galatan Ares barbaros / Barbarzyński Ares Galatów,
• 13, To embolimon,
• 14, Chryseokitharin... Mousan / Muza złotej kitary,
• 15, Komos,
• 16, Asklepion aeisomen / Opiewajmy Asklepiosa,
• 17, Haima kata chthonos / Krew na ziemi,
• 18, Aeide Mousa / Śpiewaj Muzo,
• 19, Onou orchesis / Taniec osła,
• 20, To palai d'en Kronos archon / Kronos rządził dawno temu,
• 21, Chrysea Phorminx / Złota formingo,
• 22, Met' emoi / Ani mnie,
• 23, Katalophyromai / Opłakuję,
• 24, Hoson zes / Dopóki żyjesz,
• 25, Euoi Bakchai / Euoi Bakchantki,

awangarda, folk/etno, poważna

Ta płyta to rewelacja. Mus nie tylko dla fanów Dead Can Dance, Kwartetu Jorgi i awangardy ale dla każdego wrażliwego i otwartego słuchacza. Oto fragmenty recenzji:

Motto: "Co to za muzyka? Tych melodii, w takich rytmach, nie da się zaśpiewać!" (z książeczki dołączonej do płyty).

Płyta reklamowana jest hasłem: "Nigdy wcześniej nie słyszałeś takiej muzyki!". Po jej wysłuchaniu nie pozostaje nic innego jak się z tym zgodzić. Wydawnictwo zawiera rekonstrukcje śpiewów i muzyki starożytnej Grecji - od V wieku p.n.e. do II wieku naszej ery, dokonane przez Macieja Rychłego (lidera Kwartetu Jorgi) wraz z aktorami teatru "Gardzienice" i użyte w przedstawieniu "Metamorfozy".

Odtwarzano już niejednokrotnie muzykę starożytnej Grecji - ale wyjątkowość gardzienickiego dzieła polega na tym, że jest ono przeznaczone do słuchania, skierowane jest do odbiorcy, nie do filologa - ta muzyka ma swing, przebojowość, tych śpiewów się po prostu słucha!

(...)

A przy tym ta muzyka jest jak bajka. Jasna, wręcz świetlista pieśń. Czystość głosów. Pieśni bólu i radości. Radość bez puszczania oka i podniosłość bez jakiejkolwiek napuszoności.

Płytę zamyka Euoi Bakchai - utwór najważniejszy. Mistyczny, transowy, najdłuższy. Mam wielką nadzieję, że żadne radio ani serwis internetowy go nie zaprezentują - to naprawdę odświętna pieśń i prezentacja w środkach masowego rażenia byłaby profanacją. Nawet w przedstawieniu Gardzienic jest to prawie ostatnia część spektaklu, będąca odniesieniem do XI, misteryjnej księgi "Metamorfoz" Apulejusza. Choć każdy fragment płyty, prezentowany nocą w radio na pewno spowodowałby, że przypadkowy, skaczący po kanałach słuchacz, choćby w samochodzie, zatrzyma się...

Tej płyty naprawdę nie ma do czego porównać.

(...)

Parę słów o drugim elemencie tego ekskluzywnego wydania: sześćdziesięcioczterostronicowej książeczce. Rzecz gustownie złożona, z mnóstwem pięknych zdjęć i oczywiście tekstami - istny podręcznik.

(...)

Faktografia zawarta w książeczce jest wręcz wzorcowa - przedstawione są zachowane źródła, greckie oryginały tekstów oraz ich polskie tłumaczenia. Opisany jest sposób pracy, użyte instrumenty, dokonane odtworzenia i zrobione uzupełnienia.

(...)

Bardzo jestem ciekaw, jaki ta płyta znajdzie odbiór w kulturze masowej, szczególnie wobec obecnego folkowego bumu. Czując nosem to, co się w kulturze święci wcale nie od rzeczy będzie powiedzieć, że może to się stać śpiewnikiem dla wielu.

Założę się, że nawet jeśli po wysłuchaniu nie zachwycicie się tą płytą, to uznacie ją co najmniej za dobrą i ciekawą. Muzyka z czasów dla nas prawie arkadyjskich - gdy nie było list przebojów ani undegroundu...

Fragmenty recenzji Rafała Księżyka:

Ta płyta jest wydarzeniem. Stanowi pierwszy wydany dźwiękowy dokument imponującej tradycji polskich teatrów alternatywnych, które należą przecież do światowej czołówki.

(...)

Głównym walorem tej muzyki jest fakt, iż łamie ona - wciąż nie wiedzieć czemu obecny - stereotyp antyku klasycznego, sprowadzonego do zimnych, statycznych harmonii.

(...)

Ta muzyka ma etniczno - rytualne zaplecze. Rytm bębna przywołuje ekstatyczne, szmańskie żywioły, harmonie wnoszą tchnące niekiedy prawosławno - bałkańskim kolorytem. "Metamorfozy" mają w sobie drapieżność, nieokiełzaną energię, ruch, transowość i dopełniające pełni harmonii, dysharmonie.

(...)

Paradosksem wydać się może fakt, iż w tym kształcie realizacja Gardzienic przypomina o licznych projektach zrodzonych w kręgu undergroundu związanego z estetyką industrialną i postindustrialną. Jedną z ambicji tego nurtu było wskrzeszenie rytuału wywodzącego się z alienacją epoki przemysłowej. Warto podkreślić ten związek, gdyż jednym z walorów "Metamorfoz" jest pasja, której próżno szukać w wymiarze oficjalnej, tzw. "sztuki wysokiej".