Шекспир Тит Андроник | Новый 2021 год | 664 страницы

William Shakespeare

TYTUS ANDRONIKUS

Przekład i opracowanie Karol Kalisty

Tytus Andronikus, rzymski wódz, spektakularnym zwycięstwem kończy serię wojen z barbarzyńskimi Gotami. W Rzymie trwa kampania polityczna kandydatów do objęcia tronu po zmarłym cesarzu. Konkurentami do najważniejszego stanowiska w państwie są synowie zmarłego władcy. Tytus, dla uczczenia swego tryumfu, składa w ofierze jednego z synów pojmanej gockiej królowej, Tamory. Wódz popiera w wyborach kandydaturę Saturninusa, starszego z braci. Nowo wybrany władca podejmuje niespodziewaną decyzję, zwracając wolność jeńcom oraz poślubiając Tamorę, tym samym umożliwiając jej zemstę na znienawidzonym rzymskim dowódcy.

Ostatni, drukowany polski przekład "Tytusa" ukazał się w 1986 roku. "Tytus", w wersji z roku 2021, powraca zatem po 35 latach translatorskiej nieobecności na Szekspirowskiej mapie kraju.

ISBN 9788396168405 | Wydanie pierwsze | Okładka twarda | 664 strony | Białystok 2021

Zamówienie realizowane jest w tym samym lub następnym dniu.

SPIS TREŚCI:

​W ramach przedmowy (wydawcy):

KONIECZNOŚĆ "AKTUALIZACJI" CZY KONTROWERSYJNE ASPIRACJE TRANSLATORSKIE?

Część I: Obsesja uwspółcześniania? Opresyjny charakter gry z Shakespeare’em w Szekspira

Część II: Innowacyjne insynuacje? Interpretacja i instynkt

TYTUS ANDRONIKUS TRAGEDIA W PIĘCIU AKTACH

W ramach posłowia (tłumacza):

SHAKESPEARE – MÓJ RÓWIEŚNIK?

Dodatek specjalny:

TYTUS ANDRONIKUS. SHAKESPEARE W KUCHNI RZYMSKIEJ, CZYLI: PODANO DO STOŁU!

W ramach wstępu: Słowa wprowadzające, słowa wyjaśniające

Część I: Przystawki, przekąski i przysmaki, albo: Częstuj się, Tytusie!

Część II: Zemsta pobudza apetyt, czyli: Smacznego, Tamoro!

Część III: Kolacja z Seneką, albo: Danie główne według Owidiusza

Część IV: Udręka dla ciała, uciecha dla ducha? Elżbietański teatr okrucieństwa

Część V: Uczty Andronikusa w XX i XXI wieku, czyli: Świetnie gotujesz, Tytusie!

W ramach zakończenia: Nowość w karcie dań: Co dziś serwujesz, Androniku?

PRZYPISY KOŃCOWE

PRZYPISY TŁUMACZA

BIBLIOGRAFIA

SPIS ILUSTRACJI

Akt IV, scena 4 (fragmenty):

SATURNINUS

Proszę, powiedzcie – czyż dumny Rzym widział,

Aby cesarzem tak wstrętnie pomiatać?

Tak srogo besztać? Poniżyć, zwyzywać?

Przyznajcie – za co? Wierność wobec prawa?

Wy znacie prawdę – bogowie ją znają.

A lud? Lud w kłamstwa skłonny jest uwierzyć,

Że proces synów starego Tytusa

Był bezpodstawny. Ból mu zabrał rozum –

Trudno. Czyż jego agresję, wręcz amok,

Ataki szału mamy tolerować?

On demonstruje nienawiść do władzy.

Śle listy w chmury – chce rekompensaty.

Wspaniałych znalazł sobie adresatów –

Ten do Jowisza, patrzcie – tu, Merkury,

Tutaj Apollo, pięknie – i bóg wojny.

Tak zaśmiecają ulice te brednie.

Insynuacje, brudna polityka!

Manifestacja bezczelnej swawoli!

To jest cios w senat, w rzymską instytucję!

Podłe aluzje – nieprawdaż, panowie?

Cesarz ma teraz dementować plotki?

Skłonny ktoś krzyknąć: „Tu rządzi bezprawie!”.

Nie będzie zgody na jego ekscesy.

Jego choroba – rzekoma – nie stłumi

Skandalu, który nam dziś zafundował.

Niech starzec wie: oto sprawiedliwości

Strzeże sam cesarz – i on dopilnuje,

By, jeśli zaśnie, rychło się zbudziła

I wymierzyła karę rebeliantom.

[...]

SATURNINUS

Masz informacje? Mów więc, Emiliuszu.

EMILIUSZ

Szykujmy armię. Grozi nam inwazja.

Goci werbują hordy dumnych śmiałków!

Chciwi grabieży dążą do bram miasta.

Bandą dowodzi Lucjusz, syn Tytusa.

Z determinacją i wielką brawurą

Ruszył i grozi, że zemści się w Rzymie –

Już taki manewr stosował Koriolan.

SATURNINUS

Lucjusz? O proszę! On na czele Gotów?

Twoje nowiny chłoszczą moje zmysły

I zwieszam głowę, jak kwiat ścięty mrozem

Lub trawa ciosem burzy powalona –

A eskalacja konfliktu przed nami.

Pospólstwo lubi wszak awanturników.

Ja sam też często słyszałem, gdy byłem –

Nieoficjalnie, rzecz jasna – wśród ludu,

Głosy sprzeciwu w kwestii wypędzenia

Lucjusza. Myślą, że to wielka krzywda.

Im się zaś marzy, aby był cesarzem.

TAMORA

Strach? Ty się boisz? Miasto trzymasz w garści.

SATURNINUS

Cóż z tego? Lud ma swego faworyta.

Czeka nas kryzys – burdy na ulicach.